Geen mooiere manier om als band je tienjarig jubileum te celebreren dan met een nieuwe cd die niet alleen weer de eerste cd in acht jaar is, maar ook meteen de velletjes van het vleesje stroopt en het vleesje van de botjes scheidt. U leest het goed, Funebrarum is terug en zij, bij wie de band reeds in de vergetelheid is geraakt, zullen gauw weer herinneren waardom deze distel beter niet zonder juten handbescherming geplukt dient te worden.

Aan The Sleep Of Morbid Dreams zult u uw oren niet branden, u zult uw oren er in verliezen. Met donderende, gitzwarte en morbide vastberadenheid komt dit album voor uw hoofd. Dus luistert en huivert!
Sinds de dagen van Beneath The Columns of Abandoned Gods is er in kamp Funebrarum het nodige onveranderd gebleven. Het geluid is nog altijd vertrouwd: een mix van brute US-death met de Zweedse smerigheid. Een gouden greep, want het beste van twee werelden wordt samengevoegd tot een venijnig brok verwoesting. De nummers sluipen, kruipen, draven en sprinten en het robuuste geluid houdt de oren in een stevige greep en ook de doomy neerslachtigheid is wederom van de partij.

Het tempo van de nummers op The Sleep Of Morbid Dreams ligt echter wel hoger dan het tempo van het voorgaande werk. Vaker dan voorheen wordt de gaspedaal diep ingetrapt en is de destructieve sound daarmee en dankzij een stukken voller drumgeluid een blijvend feit. Ook de vokills van Daryl Kahan zijn bijgeschaafd en uitgebreid. Gevarieerder dan ooit is zijn strot en ruimer dan ooit zijn bereik. De in ere gehouden fundamenten en de subtiele doch goed waarneembare amelioraties van snelheid, stem en drumgeluid resulteren in een killerplaat met sterke nummers die de oren in zwaar metaal zullen verzuipen, alvorens deze tot eetbare reepjes te versnipperen.

Tracklist:
1. Perish Beneath
2. Grave Reaper
3. Beyond Recognition
4. Cursed Eternity
5. Incineration Of Mortal Flesh
6. Nex Monumentum
7. Among The Exiled