Het is wat. Doe je nog zo je best om het recentere werk van Destruction te kopiëren en dan blijken de ideeën die daardoor op de tweede rang belanden veel beter te zijn. Desilence is wat dat betreft een schoolvoorbeeld. Het jatwerk is overigens zo slecht nog niet en het is goed te horen dat de band moeite in hun muziek heeft gestoken. Het probleem is dat het wat alledaags klinkt. Niet slecht dus, maar Wreck The Silence lijkt een plaat die na de aanschaf een enkeltje platenkast tegemoet ziet.

Niet dat dit het eindoordeel is, want zoals gezegd heeft dit schijfje gelukkig wat meer in de aanbieding. Na een kleine twintig minuten maakt de moderne en agressieve thrash wat plaats voor het langzamere en meer melodieuze werk. Initiation is nog net te snel om het een ballad te noemen. Zanger Hagen Hirschmann zet er zelfs het brulwerk even voor opzij om dit werkje op gepaste (en geslaagde) wijze in te zingen. Dat de heren van Desilence van het prog metal houden blijkt wel op Painted Grey. Ten eerste zit er een sterke afwisseling in snelheid in en het nummer wordt afgesloten met wat zo een soundtrack had kunnen zijn van een spel op de goede oude NES. Ten tweede heeft Painted Grey een mooie en vooral passende tekst.

Enigszins verrast ben ik door de cover Land Of Confusion (origineel is van Genesis). Geen voor de hand liggende keuze, maar wel een goede. Ik zal niet zeggen dat hij beter is dan het origineel, maar het verraadt de (lichte) drang naar vernieuwing. Helaas hoor ik het nog veel te weinig, want samen met Painted Grey is dit, het enige echt interessante dat Wreck The Silence te bieden heeft.

Tracklist:
1. I Am You Will
2. Awakening
3. Drive
4. Red War
5. I Wreck
6. Initiation
7. Worst Mood
8. Cancer’s Dance
9. Temptation
10. Painted Grey
11. Life Run
12. Last Ride
13. Land Of Confusion (Genesis cover)