Altitude is namelijk een perfect vervolg op het vorige album. Qua sound verschilt het niet veel, het is nog altijd stevige rock met een metalen rand, waarin de uptempo en rustigere nummers elkaar afwisselen. Het is lekker raggen in bijvoorbeeld Sulpher Rodents of The Heart Demands, of kalm zoals in Answers Never Questioned, maar het meeste zit er ergens tussenin. Het zweverige, intense maar o zo mooie titelnummer sluit de plaat af. Wel heeft Autumn wat meer ruimte gemaakt om te experimenteren met songstructuren, al moet je daardoor ook weer niet verwachten dat het ineens een radicale omslag is ten opzichte van vorig werk.
Altitude is het eerste album met nieuwe zangeres Marjan Welman, die je wellicht kent van de Ayreon-cd 01011001 of haar eigen band Elister. Ik denk niet dat Autumn een geschiktere opvolgster had kunnen vinden voor Nienke. Marjan's stem is qua bereik namelijk wel ongeveer hetzelfde, qua toon is ze misschien iets liever, iets zachter, maar haar stem past gewoon perfect, ook als je het vorige werk in het achterhoofd houdt. Dus ook qua stem is het geen complete koerswijziging, en dat is maar goed ook.
Altitude is wederom weer een erg mooie plaat geworden, die niet zo heel veel afwijkt van het vorige album, maar dat is geen bezwaar.
Tracklist:
1. Paradise Nox
2. Liquid Under Film Noir
3. Skydancer
4. Synchro-Minds
5. The Heart Demands
6. A Minor Dance
7. Cascade (For A Day)
8. Horizon Line
9. Sulphur Rodents
10. Answers Never Questioned
11. Altitude
