Het Nederlandse My City Burning heeft onlangs haar nieuwe EP White Lies, Black Eyes uitgebracht (in eigen beheer) en om maar direct met de deur in huis te vallen: Dit nederproduct met een Amerikaans tintje mag er zijn. My City Burning maakt metalcore maar dan wel met de nadruk op core en laat in zes nummers horen waartoe het in staat is.

Er klopt namelijk heel veel op dit mini-album. Ten eerste is de productie echt fantastisch. Het gitaargeluid is zeer scherp, de drums beuken er goed op los en de vocalen zijn lekker woest opgenomen. Daar kunnen veel bekendere acts nog een puntje aan zuigen. Wellicht is dit nu net het voordeel van het in eigen beheer je ding doen.

Wat nog veel belangrijker is, is dat ook de nummers erg goed in elkaar zitten. Het album begint met mijn favoriete nummer The Catalyst. Dit is een lekker snel nummer, dat ook ruimte biedt aan groove, maar waar met name de zanglijnen erg sterk zijn. Een ander hoogtepunt is het nummer Endings. Dit nummer (een midtempobeuker) bevalt me met name doordat het is voorzien van een wat logger, thrashy, gitaargeluid. Verder wil ik nog het nummer My Own Worst Enemy noemen. Dit nummer begint met een heerlijk dreigende gitaarrif, om daarna over te gaan in van die lekkere hakkende breaks waar een band als Helmet patent op heeft.

My City Burning is een aanwinst voor de metalcore/hardcore scene in zowel Nederland, Europa als ook de rest van de wereld. Deze band moet zo snel mogelijk door een fatsoenlijke platenmaatschappij opgepikt worden en een volledig album gaan uitbrengen. Wat nou kredietcrisis! Zoals het legendarische Suicidal Tendencies ooit al eens sprak: I Want More!

Tracklist:
1. The Catalyst
2. Endings
3. My Own Worst Enemy
4. Line In The Sand
5. Rise
6. Black Hearts Unite