Kadavers kunnen mij niet hard genoeg rotten. De geur van de brute dood en ontbindend vlees is waarschijnlijk één van die ontoegankelijke aromaten die zich middels weerzinwekking juist met een bepaalde aantrekkingskracht omringt. Per slot van rekening verschaffen zij tevens voedsel aan doorgaans niet de minste consumenten uit het voedselketen.

Masticated Flesh van Côte d'Aver ("kadaver" in uw moerstaal) doet eveneens een graai naar de kadaverstatus en spijzigt de deathmetalunderground met niet al te complexe, vunzige en redelijk lompe deathgrind, muziek die van mijn part wel omschreven kan worden als een hutspot van Severed Savior, Birdflesh, Malignancy en oude Prostitute Disfigurement. Elf nummers gorgelen en braken zich een ongeplaveide weg door de speeltijd die zich niet voortsleept, maar ook niet om herhaling vraagt. De opzet van Côte d'Aver is stevig van aard, echter doet de band verder niets dat nog niet gedaan is door zoveel andere bands uit precies hetzelfde genre, plus het feit dat het geluid van de band niet erg blazend is. Maar goed, een release in eigen beheer kent dit euvel meer dan geregeld.

Hoewel dit soort muziek het op de planken vaak stukken onderhoudender doet, is een cd als Masticated Flesh met name voer voor een fervente aanhanger van vooral middelmatig smerige deathmetal en nummers die onderling een hechte band met de voorganger hebben. Masticated Flesh is vooral goed te luisteren omdat de muzikanten hoorbaar een goede noot kunnen spelen. Verrassend, overweldigend of overmatig extreem is de muziek verder niet, zodat Côte d'Aver, in ieder geval voorlopig, toch wel in de dertien in een dozijn band-area van de bloedsoppende death blijft steken.

Tracklist:
1.The Rise Of The Deadites
2.Suicidal Squad
3.The Curse Of Skull Island
4.Brutal Abortion
5.Loose Limbs
6.Masticated Flesh
7.Côte d'Aver 8.Formicphilliac
9. Smell The Reed Of Putrid Flesh
10.Backstabbing Granny
11.Once Upon A Time In Necropolis