Eindelijk een band die het begrepen heeft. Deze Belgische band maakt het ons recensenten een stuk eenvoudiger, door het verwachte oordeel in de biografie te verwerken. Deze demo is namelijk van een zeer belabberde kwaliteit. Het geluid is mijlenver beneden de maat en dat in een tijd dat elke slaapkamermuzikant achter de pc een hele behoorlijke sound kan neerzetten. Die vlieger van 'beperkt budget' gaat wat mij betreft dus niet echt op. Als het de bedoeling was geweest om met deze kippenhokproductie een bepaalde sfeer te scheppen, dan hadden ze vast geen excuses in hun bio gezet.

Het geluid is dus uiterst matig, maar hoe zit het dan met de muziek. Wel, die muziek is ook niet zo heel erg bijzonder. De band omschrijft de stijl als 'post-metal' , maar als dit de toekomst is van metalmuziek, dan zal het genre vast en zeker verdwijnen. Waar bands als Neurosis en AmenRa met diezelfde 'post' benadering een ijzingwekkende sound weten neer te zetten, vervalt Cellarshock in knulligheid. De zompige gitaarriffs klinken als een groep zoemende bijen en de drummer mag nog wel het nodige leren over timing. Slechts de sfeervolle intro's zijn het aanhoren wel waard. De zang is dat dan weer niet, want de Pantera-achtige strot van zanger Robin klinkt veel te vlak en ingehouden. Als je pissig bent, blaas het er dan verdomme gewoon uit en houd geen rekening met de buren!

Een matig product van deze zuiderburen. Ik steun graag beginnende bandjes, maar als de kwaliteit zo ondermaats is, dan pas ik. Misschien leuk voor vrienden en bekenden, maar daarmee houdt het op.

Tracklist
1. Prelude 13
2. Syndrome Lost PT 1
3. Syndrome Lost PT 2