Toen de vlam van de Braziliaans Fornication was uitgedoofd, legden de bandleden met Anmod vers vuur aan. Op de funderingen die Fornication reeds heeft geleverd, werd er met Anmod een nieuwe metalen nederzetting gesticht. Geen tweede Fornication, uiteraard, want de wisseling van de wacht moet ook muzikaal worden onderbouwd. Nee, de kenmerkende Braziliaanse brute death maake plaats voor een afgevlakte, versimpelde en zwaar grind-getinte versie ervan.
U leest het al, liever zou ik gewoon weer een Fornication-werkje in de speler schuiven, in plaats van Anmods Monsrosity Per Defectum. Hoewel het verschil tussen beide bands eigenlijk niet eens zo groot is, heeft Fornication, mij als luisteraar, op muzikaal vlak veel meer te bieden. Uitbundig divers is de brute moker-death nooit geweest, maar die lekkere opgefokte Braziliaanse sound maakt veel goed. De blasfemische klanken van ongenoegen, de gemene riffs en de rauwe grunt, dit alles hoor ik veel liever dan de saaie death/grind die Anmod nu maakt. Het geluid is nu oneffen, de grunt klinkt als één lange adem waarin een schorre schreeuw de diepte zoekt, de drums hebben de kilte van blik en de riffs zijn over het algemeen totaal niet interessant.
Tuurlijk, er zijn beslist ergere dingen in omloop. Monsrosity Per Defectum is al met al geen straf om naar te luisteren, maar een overtreffende trap van Fornication is het voor mij in ieder geval niet geworden. Snelheid en agressie komt Anmod niet tekort, wel mist deze cd in mijn ogen inspiratie en misschien ook bepaalde bezieling. Monstrosity Per Defectum is een zeer gewelddadige (doch eentonige) bestorming van de oren die wel even leuk is, maar vervolgens net zo hard de oren weer wordt uitgezet.
Tracklist:
1. Serpent-Legged
2. Anmod
3. Hung Up At The Pale
4. Wretchedness And Decay
5. Outwitted By Redeeming Features
6. Behold
7. Absence Of An Upper World
8. Impending Loss
9. Weakness Of Will
10. Thoughtlessness
11. Thoughtlessness
12. Monstrosity Per Defectum
.jpg){kind=small}
