"It's not a bird, it's not a plane, instead it's Led Zeppelin, the super group of rock history", zo schreef Jim Jerome in People Magazine in 1975. Dat Led Zeppelin een super group was is wel te merken aan hoe belangrijk en invloedrijk ze geweest zijn voor de hedendaagse rock en metal. Als eerbetoon aan Jimmy Page, Robert Plant, John Bonham en John Paul Jones heeft Locomotive Music deze cd samengesteld, waarop toch niet de meest obscure bands hun versies van Led Zeppelin klassiekers vertolken.

Niet de meest obscure bands? Nee zeker niet. Doro, Angra, Blaze, Grave Digger en Primal Fear zijn toch aardige namen. Angra opent het album, met hun versie van Kashmir, waarvan ze een fraaie versie neerzetten, gedeeltelijk in hun eigen stijl, maar waar toch de Led Zeppelin sound in te horen is. De versie van Dazed And Confused van Blaze is te omschrijven met 1 woord: zwaar. Maar jezus, wat een gave versie wel! Echter, Doro's versie van Babe I'm Gonna Leave You vind ik wat mager klinken. Goed, ze heeft de Led Zeppelin sound wel aardig weten te creëren, maar toch mist het iets.

Net als Doro vind ik Grave Digger op dit tribute album niet zo super. De zang wisselt tussen de rustige, melodieuse stem, en de rauwe zang, zoals Chris Boltendahl bij Grave Digger ook vaak genoeg doet. Maar juist die rauwe zang past er in dit geval niet erg in. Maar zodra Black Dog van Masterplan (de nieuwe band van Roland Grapow en Uli Kusch, beiden ex-Helloween) begint denk je niet meer aan het vorige nummer. Zodra de zang begint zou je zweren dat het Robert Plant is die zingt. De muziek is een tikkeltje zwaarder dan in het origineel, maar dat komt het nummer erg ten goede, en ondanks dat het niet zo erg veel verschilt met het origineel is dit toch echt een van de beste covers die ik de laatste tijd gehoord heb, al was het maar alleen door die waanzinnige zang!

Natuurlijk ontbreken ook de bekendste Led Zeppelin nummers niet. Zo wordt Whole Lotta Love door het spaanse Mägo De Oz vertolkt, en ze zetten een aardig stevige versie van dat nummer neer. Minpunt hieraan vind ik de zang. Het gebruik van fluiten is echter wel verfrissend. De zang is ook een van de minpunten op Stairway to Heaven, zoals die door White Skull gespeeld wordt. De zang is op zich niet slecht, maar het past naar mijn mening niet bij het nummer. En erg veel van het origineel wordt niet afgeweken door de band, wat ik ook wel weer jammer vindt.

Primal Fear zet wel weer een wat interessante versie van The Rover neer, wat niet een exacte kopie van het origineel is. Ze voegen er meer powermetal elementen aan toe, wat het nummer wel een stevige kick geeft. En waar bij sommige nummers de zang niet echt past, is dit bij Elegy niet het geval. Zowel in de muziek als de zang heeft Elegy Led Zeppelin goed weten te vertolken. Tierra Santa's cover van Communication Breakdown is echter weer een redelijk standaard cover, niets speciaals, maar ook niet echt slecht.

Al met al is The Music Remains The Same een prima tribute album, die zeker erg goede versies van Led Zeppelin klassiekers bevat. Andere tribute albums kunnen hier een voorbeeld aan nemen.

Tracklist:
1. Angra - Kashmir
2. Blaze - Dazed And Confused
3. Primal Fear - The Rover
4. Doro - Babe I'm Gonna Leave You
5. Elegy - Rock And Roll
6. Tierra Santa - Communication Breakdown
7. Grave Digger - No Quarter
8. Masterplan - Black Dog
9. Consortium Project - Immigrant Song
10. Mägo De Oz - Whole Lotta Love
11. Axxis - Good Times, Bad Times
12. White Skull - Stairway To Heaven