Voor veel Westerse metalbands is Japan het beloofde land, aangezien heavy metal er al decennialang een grote populariteit geniet. Mede gezien het grote aantal inwoners vermoed ik dat er in Japan zelf ontelbaar veel lokale metalbands actief zijn. Daar zit vast een flink aantal getalenteerde artiesten bij. Zo was ik recent zeer te spreken over het nieuwste album van Blood Stain Child. Helaas is echter niet alles goud wat er in de rijzende zon blinkt.

Unsraw maakt onderdeel uit van de visual kei beweging, wat zo ongeveer betekent dat opvallende kleding, make-up en een androgyn uiterlijk belangrijker zijn dan de muziek die het vijftal maakt. In korte tijd heeft het gezelschap een langspeler en wat singles en mini-albums uitgebracht. De laatste twee mini-albums, Abel en Kein, verschenen eind 2007 in Japan en zijn voor de Europese markt samengebracht op een enkele cd.

De muziek is te omschrijven als moderne metal met een grondlaag van zeer simplistische thrash riffs en daaroverheen een industriële deklaag. Tussen de zouteloze metal songs door proberen enkele ballades zonder succes emoties los te weken bij de luisteraar. Het grootste probleem ligt in Yuki’s gezang, dat lijkt op het onverstaanbare gejammer van een verkouden kat wiens staart onder de voorband van een vrachtwagen zit beklemd, afgewisseld met standaard metalcore geschreeuw.

Zelfs als je de tijd neemt om (voor zover mogelijk) aan de vocalen te wennen, is de muzikale omlijsting nog te eenvoudig en oninteressant om de aandacht lang vast te houden. Misschien dat als je de Japanse taal machtig bent en de visual kei stroming je aanspreekt, je wat met dit album aankunt. Wat mij betreft, was een Europese release echter niet nodig geweest. Matige moderne metalbands hebben we hier al genoeg. Stuur in het vervolg alstublieft alleen het neusje van de Japanse zalm onze kant op.

Tracklist:
1. Social Faker
2. Starving Moon
3. Platonic Bitch
4. Drain
5. Sakurano Namida
6. Clevage
7. Sora
8. Addicted To It
9. S.I.G
10. Tsuiokuno Kanata
11. Lust