De kracht van The Seventh ligt in het spervuur van beukende riffs. Drummer Tony T. overschrijdt daarentegen af en toe de irritatiegrens door overmatig gebruik van het double-bass pedaal. De extreme vocalen zijn niet echt naar mijn smaak, maar bevatten wel de nodige afwisseling, door voortdurend te wisselen tussen een lage grunt en een hogere, krassende, bijtende voordracht. Het voornaamste aspect waarop The Seventh zich mijns inziens in de toekomst kan verbeteren betreft de zanglijnen, die onvoldoende blijven hangen. Ze nemen teveel de vorm aan van een monotone opsomming van de apocalyptische teksten.
Dat we desalniettemin te maken hebben met een getalenteerd gezelschap, bewijst het nummer Mankind-Humane, dat me dankzij het sterke intro en een setje onweerstaanbare, slepende riffs naar de herhaalknop doet grijpen. Met een album vol van zulke uitschieters zou de band wereldwijd furore kunnen maken. Songs als Newborn Breed en The Great Mortality stijgen weliswaar boven de middelmaat uit en zetten de nekspieren in beweging, maar grijpen je niet bij de haren beet om je alle hoeken van de kamer te laten zien. Voorlopig moet The Seventh daarom nog genoegen nemen met een plekje in het beloftenelftal van de Belgische death metal scene. Draag je die scene een warm hart toe, dan zal Cursed Earth Wasteland je zeker aanspreken.
Tracklist:
1. Shades Shall Lead (Intro)
2. Structure
3. Creator Of A Desert Land
4. Cursed Earth Wasteland
5. Dominion
6. Mankind-Humane
7. Newborn Breed
8. Born In Winter
9. Tessellation
10. The Great Mortality
11. Vigier
