Op vakantie in Puerto Rico zit je op een zonnig terras te genieten van een cocktail en het tropische zomerweer. Op de achtergrond spelen een flamenco-gitarist en een percussionist gebroederlijk een aangenaam deuntje. Dan valt je op dat het tweetal bandshirts draagt van Slipknot en Ill Niňo. “Hey”, denk je, “waarom staat er eigenlijk een eindje verderop een standaard instrumentarium voor een rockband opgesteld?”

Plotseling stormen drie metalheads te voorschijn. Ze bemannen de drums, basgitaar en microfoon, terwijl de flamenco-gitarist een elektrische gitaar grijpt. Het ensemble begint keiharde, groovende metalcore te spelen, daarbij invloeden uit thrash, death metal, nu metal en hardcore achteloos integrerend. De zanger wisselt gebrul, grunts, raps en zuivere vocalen voortdurend af. Vreemd genoeg blijft de percussionist ondertussen onverstoorbaar doorspelen, terwijl de snarenplukker ter afwisseling af en toe de flamenco-gitaar weer tevoorschijn haalt. Op enkele songs versterkt de vocalist het bevreemdende effect door van Engels over te schakelen op de Spaanse taal. Als het optreden voorbij is, vraag je aan een oude lokale man naast je: “Wat was dat nou in hemelsnaam?” De grijsaard is een man van weinig woorden. “Latin metalcore”, luidt zijn antwoord.

Ankla heeft een gaatje in de markt ontdekt. Ramon Ortiz verwerkte bij zijn vorige band Puya reeds Latin invloeden in zijn gitaarspel, maar wilde een hardere koers gaan varen en hief de nu metal formatie op om een nieuwe band te beginnen. Het verschil met Soulfly en Sepultura ten tijde van Roots is dat Ankla metal samensmelt met muzikale elementen die door de Spaanse bezetters werden meegebracht, in plaats van de jungle-ritmes van de originele inheemse bewoners van Zuid-Amerika. Ankla volgt daarmee het voorbeeld van Carlos Santana, die Latin rock zo’n veertig jaar geleden op de kaart zette.

Dat Latin metalcore bestaansrecht heeft, bewijst het korte Deceit, waarop de twee muziekstijlen harmonieus in elkaar overvloeien. Op de meeste songs zijn de Latin invloeden minder sterk aanwezig, maar de inbreng van de percussionist voegt wel een extra dimensie toe. Het is moeilijk stil te blijven zitten bij aanstekelijke tracks als Intro/Sinking, Flush en Scattered Existence.

De teksten verraden veel boosheid en een sterke betrokkenheid bij de wereldproblematiek. Zo handelt Still Alive over een ongeluk met radioactief afval dat in 1987 in Goiânia (Brazilië) plaats had. De afwisselende vocalen van Ikaro Stafford Santana en de even gevarieerde gitaarsoli van Ortiz houden ook de mindere composities op de been. Voor avontuurlijk ingestelde liefhebbers van moderne metal is deze fraai uitgevoerde digipack dus een regelrechte aanrader.

Tracklist:
1. Intro/Sinking
2. Step Ahead
3. Deceit
4. Seasons Never Change
5. Generación Mutante
6. Still Alive
7. Suelta El Ankla (Boquerón)
8. Your Grace Makes Me Sick
9. Glimpse
10. Flush
11. Scattered Existence
12. Steep Trails