Neverlight Horizon komt dit jaar alweer een tweede full-length, No Heaven... Only Torment. Een ruim half uurtje timmerende death, gebrouwen volgens een bekend recept die een kruising tussen pak 'm beet Morbid Angel en Suffocation voorschrijft. Heel USDM-georiënteerd dus, met de bijbehorende rappe vaart, aardig volgbare ritmes en een redelijk deemster, lomp en overwegend beukend geluid. Muziek waarbij de destructieve kracht van het gespeelde eindresultaat het duidelijk wint van de diepgang van de composities en de technische hoogstandjes. Neverlight Horizon pikt dit principe aardig op. Hoewel de grunt van mij op constante basis wat dieper en solider zou mogen dreunen kan de band verder redelijk uit de voeten met de muzikale opzet van de bands uit de U, S and A.
Steil achteroverslaan doen we van dit soort cd's al lang niet meer. No Heaven…Only Torment levert muzikale bergen die al lang zijn bedwongen en voor de meesten onder ons geen uitdaging meer vormen. Hoewel de band zich gedurende de acht nummers staande houdt, wordt er werkelijk geen extraatje uit de kast gehaald om de muziek op z'n minst een klein blokje om datgene dat u en ik al zovaak hebben rondgedraaid te leiden. Het terechte gevaar voor zo'n cd is dat men liever een onbetwiste kraker uit het genre draait, dan zich op weer de zoveelste (en mindere) variant ervan stort.
Tracklist:
1. Absorbed By Obscurity
2. Contaminate-Eradicate
3. Dead Flesh Vengeance
4. Demon Rising
5. Possessed By Hatred
6. Ancients
7. Lifeless Domain
8. Sanctuary Of Impalement
9. Outro
.jpg){kind=small}
