Profound komt uit Amsterdam, en na de definitieve samensmelting vanuit de band Black Knight in 2001 werd er in 2003 door de heren een debuut-cd uitgebracht (Deep And Sincere) dat in de pers luidkeels werd bejubeld als de cd die Queensryche na Empire niet meer had kunnen maken. Da's nog eens een flinke opsteker.

Zijn ze dat ook? Nou, dat nou net weer niet... Muzikaal leunt men inderdaad erg tegen dit voorbeeld aan maar de zang is niet sterk en niet afwisselend genoeg ; ik mis het gevoel wat Tate in zijn zang legt. Compositorisch komt men een heel eind in de richting. Een nummer als A Little Paradise is echt wel sterk hoor ! Maar als je wilt scoren, neem dan Blossom niet op in je tracklist en hou die voor in de oefenruimte. Een smetje. Verder, als we dan toch de lijn met Queensryche willen doortrekken, mis ik de melodische en scherpe solo’s; wat hier wordt neergelegd ligt op het niveau twin-solo van Iron Maiden.

De band gaat prat op het masteren door Attie Bouw die dat kunstje vaker flikte bij o.a. Halford; dat mag, maar van mijn kant het advies om de productie door iemand anders te laten doen (Oscar Holleman?). Dat zou het volgende album een dermate push kunnen geven dat er ook internationaal meer aandacht komt want de potentie is zeer zeker aanwezig.
Als de nieuwe bandleden hun draai hebben gevonden (zeer recent stapten drummer Moerbeek en gitarist Tseng op) kan hier nog wat moois ontstaan.

Tracklist:
1. 0000
2. When Silence Falls
3. A Little Paradise
4. Blossom
5. Hidden Treasures
6. Star Gazer
7. Blinded
8. Away Of Life
9. The Land Of Dreams
10. The Places I’ve Been