De Vlaamse Death Metal band Deformity, die enkele jaren terug nog onderdeel uitmaakte van de H8000 hardcore scene, heeft met "Superior" haar tweede volledige cd afgeleverd. Een gewaagde titel in een tijdperk van tientallen nieuwe Death Metal cd's per maand! Laten we eens gaan kijken wat deze cd te bieden heeft.

"Murder is an art. And as such the privilege of committing it, should be reserved for those few who are really superior individuals. And the victims inferior beings whose life's are unimportant anyway." Met deze ietwat flauwe, lompe intro begint het eerste nummer "Dawn of the Omega", dat al snel de vorm aanneemt van een bruut, hakkend Death Metal slachtfestijn. Gedurende 40 minuten presenteert Deformity zich als een band die, met het oog op de recente trend van zo snel mogelijk, zo hard mogelijk en zo technisch mogelijk, veel waarde hecht aan het schrijven van afwisselende nummers die een herkenbaar karakter hebben. Dit is iets wat je bij het gros van de tegenwoordige Death Metal bands niet meer hoort, want doordat hun nummers zo complex en technisch zijn gaan ze op een gegeven moment een brij vormen en heb je meer het idee dat je naar een nummer van 40 minuten zit te luisteren in plaats van naar een album dat uit dertien tracks bestaat.

Dit is zeker niet het geval bij "Superior". De band weet met herkenbare gitaar loopjes voorzichtig wat melodie aan te brengen, maar doet dit zo subtiel dat dit niet in de weg staat van nodige bruutheid. De akoestische gitaar speelt ook een klein rolletje op het album, en zelfs de hoofdrol in het instrumentale nummer "Time (The Avenger)".
Zanger/bassist Christopher D. Wolff heeft een toffe grunt die lekker hoog in de mix zit en daardoor erg prominent aanwezig is. Af en toe wordt deze ook nog ingezet voor een gesproken stukje, zoals in het titelnummer. Daarnaast hoor je nog wel wat dat op het Hardcore verleden van de heren wijst (een riffje hier, een stoer groovend ritme daar), maar dit is vaak zo kort van duur en goed verborgen dat het de minder geinformeerde luisteraar waarschijnlijk niet eens opvalt.

Met "Vassago" laat de band zich van z'n beste kant zien. Het is een erg afwisselend nummer met een gaaf refrein en ik weet zeker dat dit nummer het erg goed zal doen bij het publiek mocht een optreden zich voordoen. In "L'Ame des Immortels" duikt onverwacht een forse gitaarsolo op en dit soort details, in combinatie met de goed gespeelde, confronterende Death Metal, maken "Superior" een album dat best een eind boven de middelmaat uitsteekt en z'n naam eer aan doet.

Tracklist:
1. Dawn of the Omega
2. SamSlayMan
3. 7 Fathers 1
4. Raven
5. Time (the Avenger)
6. Prophet Game
7. Daylight Bleeding
8. Vassago
9. Eden is Burning
10. Shadowcross
11. L'âme des immortels
12. Godwind