Laten we deze keer eens starten met een bekentenis: veel van die nieuwe melodieuze viking metal meuk vind ik vreselijk. Vrolijke humpa melodietjes, valse cleane zang en afgezaagde teksten over Walhalla en Thor. Om nachtmerries van te krijgen. Viking metal is voor mij nog steeds Bathory en oude Enslaved die je werkelijk in vervoering brengen. Gelukkig zijn er tussen de walgelijke Korpiklaani’s van deze aardkloot ook nog goede melodieuze viking metalbands als Thyrfing en Moonsorrow die wel hun mannetje staan en durfden te experimenteren doorheen de jaren.

Hoewel Manegarm ook op dit nieuwe album veilige wegen betreedt, behoren ze toch tot de betere bands in het genre. De opvolger van Vredens Tid, we rekenen het tussendoortje Urminnes Hävd voor het gemak niet mee, kreeg de naam Vargstenen. Oftewel Wolvensteen in onze taal. Het album begint voortreffelijk met een uitnodigende intro en het perfecte Ur Själslig Död. Een goede riff, een goed refrein, stoere zang, een verrassende middenpassage en een treffend slot. Dat zijn de ingrediënten van een goed metalnummer. Ook de overige songs zijn uiterst beluisterbaar voor fans van het genre, maar het te lange Visioner På Isen gaat toch vervelen net zoals er teveel voorspelbare akoestische passages langskomen.

Ben je niet op zoek naar een verrassend album en stel je genoegen met het feit dat Manegarm trouw zijn ding doet, maar wel elk album sterkere songs schrijft en deze verpakt in een betere productie dan heb je aan dit album een zeer goede koop.

Tracklist:
1. Uppvaknande-Ur Själslig Död
2. Minnen-En Fallen Fader
3. Den Gamle Taler
4. Genom Världar Nio
5. Visioner Pa Isen
6. Vargbrodern Taler
7. I Underjorden
8. Nio Dagar, Nio Nätter
9. Vargstenen
10. Vedergällningens Tid