Rusty Cooley is een goede gitarist, maar zijn instrumentale gitaarmuziek is altijd saai geweest. Om van zijn instructievideo’s maar te zwijgen. Nu heeft hij eindelijk eens een echt goede zet gemaakt door gewoon een vette heavy metalband op te richten met een heerlijk gillende zanger. Geen oeverloos ‘look at me’ gepingel meer, maar goede composities met een kop en meerdere staarten.

Zijn band bestaat uit onbekende lieden die echter overtuigen. Zanger Kelly Carpenter (inmiddels vervangen door een zekere Carlos Zema) beschikt over een dijk van een stem. Op momenten gilt hij hoog alsof hij hard wordt genomen door Rob Halford, op andere momenten laat hij een melodieus timbre uit zijn stembanden vibreren. Rusty treedt natuurlijk vaak op de voorgrond, maar hij rijgt niet zomaar wat saaie arpeggio’s bij elkaar en probeert zijn gitaarsolo’s zo innovatief en gevarieerd mogelijk te houden.

De drukke en agressieve muziek wordt ook ondersteund door een heftige ritmesectie en toetsenist Bobby Williamson geeft een futuristische toets aan het geheel. De songs zijn niet gemakkelijk en bevatten veel verschillende passages, maar na meerdere luisterbeurten valt alles op zijn plaats. Fans van de hardste Judas Priest songs, Force Evil, Symphony X, Nevermore en het machtige Archetype komen eindelijk weer eens aan hun trekken. Bekijk het artwork nu maar eens op groot formaat. Stoer of niet?

Tracklist:
1. Raise Hell
2. Riders
3. Warcry
4. Outworld
5. City of the Dead
6. The Never
7. Prelude to Madness
8. The Grey Tide
9. I Thanatos