Een heldere sterrenhemel. Een groot kampvuur, temidden van een open veld tussen besneeuwde dennen, waar vrolijk volk, lichtelijk aangeschoten of enigszins zat, omheen danst. Pullen bier die maar niet leeg raken, spiezen vol sappig vlees boven het vuur, jolige kreten en luid gezang, muziek, afkomstig uit allerlei inheemse instrumenten...
Klinkt als een gezellig feestje, niet? Een zorgeloos bacchanaal, ver van de industrieën, geciviliseerde gemeenschappen en de tijd waarin Nurofen je beste vriend is.

"Feesten" is het sleutelwoord op de nieuwe schijf van de Finse Korpiklaani. Op het debuut "Spirit Of The Forest" was deze band nog enigszins op zoek naar de gewenste koers. Op de opvolger "Voice Of Wilderness" hadden de Finnen al duidelijk een eigen identiteit te pakken en op het nieuwe album "Tales Along This Road" barst deze losbollige band volledig uit haar voegen van het muzikale plezier. Bier moet vloeien, zang moet galmen, voeten moeten van de grond, en dit alles zo bedreven mogelijk.

Folky melodieën voeren wederom de boventoon en vermengen zich lustig met aanstekelijke riffs, montere ritmes en schorre, uitgelaten vocalen van de laveloze Jonne. De teksten zijn wederom vrij inhoudsloos, preken over feestende zuipschuiten, de mooie Finse natuur en gebruiken. Maar dit soort muziek is dan ook beslist niet bedoeld als levensles, wel als jouissance pur sang, dus nemen we het er maar lekker van.

Vanaf de joviale opener "Happy Little Boozer" is Korpiklaani niet te temperen. Op "Tales Along This Road" ligt de nadruk met name op snelle joligheid. Kenden de voorgangers nog enkele rustpunten (die i.m.o. vaak wel als de mindere nummers uitpakten), het nieuwe werk is met name snel, sneller, snelst, waardoor het werkelijk omogelijk is om stil op je gat te verkeren, terwijl de aanstekelijke noten je hoofd en voeten tegen wil en dank meevoeren naar het land der gesjor. Grimme blekkies, stoere lijkenzagers, vuisterige hardcorekids, iedereen valt ten prooi.
Het nummer "Tuli Koko" breekt de rits van stormachtige vreugde enigzins door het tempo iets te matigen en ook "Under The Sun" doet een poging tot bedaardheid. Zonder daverend succes, maar dat is niet erg. Wervelend is Korpiklaani op haar best. Laat de band maar stuiteren.
En natuurlijk is er traditiegetrouw ook een instrumentale natuurvertolking. "Spring Dance" at your service.

Of u van deze vrij inhoudsloze vorm van polka/folkmetal houdt of niet, feit is dat Korpiklaani met "Tales Along This Road" een pientere feestplaat heeft afgeleverd. Nogmaals, geen muziek om lering uit te trekken, wel muziek om de glazen op te heffen, luid te praten, schaterend te lachen en uit volle borst valse tonen te produceren. Kortom, voor een moment van volledige beneveling en dolzinnigheid is dit schijfje een uitstekende compaan. Naar de haaien met zwaarmoedig gezeik. Vullen, die hoorn!

Tracklist:
1. Happy Little Boozer
2. Vהkirauta
3. Midsummer Night
4. Tuli Kokko
5. Spring Dance
6. Under The Sun
7. Korpiklaani
8. Rise
9. Kirki
10. Hide Your Richess