Het debuutalbum van deze Nederlandse band – het in 2001 verschenen “The Wing and the Burden” – was een aardig, maar eigenlijk niet erg verheffend symfonisch black metalalbum. Het heeft maarliefst vier jaar geduurd, maar inmiddels hebben de heren dan ook niet één, maar twee opvolgers uitgebracht: het tweeluik “Camera Obscura”.

Wie Ordo Draconis anno 2005 hoort, zal vrijwel geen gelijkenissen meer vinden met het oudere werk. Qua experimenteerdrift lijkt de band alle registers open te hebben gegooid, wat resulteert in twee uitermate innovatieve en complexe albums, die zó gelaagd zijn dat zelfs de meer ervaren luisteraars enkele weken nodig zullen hebben om het geheel te laten bezinken. Theatrale passages, dromerige sfeerimpressies, bizarre intermezzo’s en vooral veel tegendraadse melodielijnen passeren de revue, aangevuld met een sporadische uitbarsting die de black metal-achtergrond van de band doet verraden.

Het eerste album – “The Star Chamber Reviews” – is een conceptalbum over Lucifer. Wie nog niet genoeg heeft aan de complexe muziek, kan zich dus ook nog verdiepen in het tekstuele gedeelte. Hoewel dit album een geweldig werkstuk is geworden, boordevol lagen en verrassende wendingen, kan ik “The Star Chamber Reviews” zeker niet aan iedereen aanraden. Bij de eerste luisterbeurten vallen er namelijk weinig aanknopingspunten te ontdekken en metalfans die het niet zo op pionierswerk en ontdekkingsreizigers hebben doen er dan ook goed aan dit album te laten liggen. “The Star Chamber Reviews” is echter voer voor ervaren avant-gardisten die niet meer genoeg hebben aan de innovativiteit van Arcturus en Ram-Zet en met name de nummers “Mock Trial” en “Neuron Gutter, Neutron Star” zitten geniaal in elkaar.

Tracklist:
1. (Espionage)
2. Mock Trial
3. (Vesper X)
4. Writhing Tonge
5. (Angeldust)
6. Neuron Gutter, Neutron Star
7. (Debris)