Een beukende moshpit in een kleine zaal die helemaal uit zijn voegen barst en het publiek gewoon tussen de band staat. Dat zijn de taferelen die zich in mijn hoofd afspelen bij het luisteren naar deze mini-cd van Dead Hearts; old school hardcore met veel pathos. Vrij simpele gitaarriffs, een zanger waarbij je denkt dat hij elk moment zijn stembanden kan gaan uitspugen, dubbele zang en veel raakvlakken met punk.

Zeven korte nummers komen uit je boxen gemosht op een krachtige en vooral korte manier (het langste nummer haalt de 3 minuten niet). Echt veel valt er eigenlijk niet over No Love, No Hope te zeggen, het genoegen is over voordat de luisteraar er erg in heeft met een totale tijd van een kleine 13 minuten.

Deze nummers zijn niet bijster origineel maar het zit allemaal goed in mekaar en je kunt horen dat het met veel passie gemaakt is. Beukende riffs met toch de nodige melodie, echter nooit afnemend in agressie. Het is in ieder geval een erg aangenaam hardcore schijfje om te luisteren en vooral live zal dit beuken als een stier op een rode doek. Nu nog een full-length en dan gaat het wel goed komen met deze band!

Tracklist:
1. Burning
2. Bright lights, burnt city
3. Adult crash
4. Goodbye
5. These are our lives
6. Waking
7. Uglytown