Gitarist Ross The Boss heeft Manowar opgericht en was te horen op ‘Battle Hymns’, ‘Into Glory Ride’, ‘Hail To England’, ‘Sign Of The Hammer’, ‘Fighting The World’ en ‘Kings Of Metal’. Toen Ross eind jaren ’80 kapte, viel deze ultieme heavymetalband dan ook in een diep dal. De laatste vijftien jaar heeft hij uitgezonderd enkele gastgitaarsolo’s op platen van Majesty en Dawnriders niets meer met metal gedaan. Uit verveling heeft hij enkele jaren geleden dan maar besloten om zijn oude pre-Manowar punksleazerockband The Dictators uit de stal te halen.

The Dictators was een vrij bekende rockband die bekend is geworden door de elpees ‘The Dictators Go Girl Crazy (1975); Manifest Destiny (1977), Bloodbrothers (1978) en Fuck 'Em If They Can't Take A Joke (1981). Vier jaar geleden verscheen de comebackpoging ‘DFFD’ en een selectie van deze vijf albums komt langs op de nieuwe live-plaat ‘¡Viva Dictators! ’. De makkelijke punknummers luisteren lekker weg en zeventien nummers lang kan je genieten van typische jaren ’70 muziek. Jekunt dit schijfje met fantasie wel bestempelen als een aardige best-of, ook al ontbreken er nog wel wat oude klassiekers en komt er teveel langs van ‘DFFD’.

Het grote nadeel van dit album is wel dat de band vooral degelijk klinkt maar niet erg geïnspireerd. Het publiek laat zich ook amper horen zodat je nooit het gevoel krijgt dat je naar een concertregistratie aan het luisteren bent. Een leuk maar zeker niet essentieel tussendoortje. Het is overigens grappig om te constateren dat Ross nog breder en gespierder is als twintig jaar geleden toen hij halfnaakt in een dierenvelletje over het podium aan het huppelen was.

Tracklist:
1. Intro
2. New York, New York
3. Haircut and Attitude
4. Master Race Rock
5. Avenue A
6. Baby, Let's Twist
7. Weekend
8. Pussy and Money
9. Next Big Thing
10. Minnesota Strip
11. Who Will Save Rock and Roll?
12. What's Up with That?
13. Faster and Louder
14. I Am Right!
15. Stay
16. Two Tub Man
17. (I Live For) Cars and Girls