Een moment dat ik nooit meer zal vergeten. Ik liep backstage eten te zoeken op Wacken Open Air en er lag nog één appel in een schaal. Ik nam die appel en tien seconden later kwam UDO langs en hij zei dat hij ook wel een appeltje had gelust, daarna liep hij door. Tot mijn verbazing zag Udo er vreselijk slecht, gerimpeld en dodelijk vermoeid uit. Hij zag eruit alsof hij veertig jaar in de vreselijkste mijn had gewerkt. Maar ’s avonds stond Udo werkelijk als een jonge god op het podium met zijn makkers van Accept de sterren van de hemel te spelen. Hij straalde zoveel levendigheid uit dat plots het stormweer ging liggen. Muziek houdt onze Duitse vriend dus jong en levend. Hij kan niet zonder…

…en daarom is Mission No. X alweer het tiende volledige studioalbum van zijn soloband. De man kan maar niet stilzitten en blijft aan de lopende band goede hardrocksongs schrijven. Je mag hem een klein vals zingend opdonderentje noemen, maar single ‘24/7’ rockt als in de beste Accept-dagen, het titelnummer is professioneel opgebouwd en de nieuwe single ‘Mean Streets’ (waarvan een 18+ SM en dan bedoel ik niet symphonic en metallic videoclip is van gemaakt) hapt lekker weg. Andere krenten in de pap zijn deze keer ‘Primecrime On Primtime’ (een Pantera riff gecombineerd met een swingend refrein), ‘Shell Schock Fever’ (gaan met die banaan) en ‘Mad For Crazy’ wegens het hoge meezinggehalte. Alleen de ballades ‘Eye Of The Tiger’ en ‘Cry Soldier Cry’ kan ik niet verwerken. Maar er zijn zeker mensen die deze sentimentele tranentrekkers wel trekken.

Dit plaatje biedt niets nieuws, enkel pure hardrock met veel melodie. En dat is in dit geval een compliment. Op naar Mission number XI!

Tracklist:
1. Mission No. X
2. 24/7
3. Mean Streets
4. Primecrime On Primetime
5. Eye Of The Eagle
6. Shell Shock Fever
7. Stone Hard
8. Breaking Down The Border
9. Cry Soldier Cry
10. Way Of Life
11. Mad For Crazy