Als je als gitarist zo prominent op de cover staat, de cd je eigen naam geeft en ook nog eens alle composities voor je rekening neemt, dan moet je minstens wel een bijzondere artiest zijn. Dat is Overlord dus niet. Ten eerste is de muziek totaal niet origineel. Dat maakt natuurlijk weinig uit, als er maar goed gejat wordt. In dit geval niet echt. Ok, echt slecht is het allemaal niet. Maar de nummers zitten mij te simpel in elkaar om echt overtuigend over te komen. En natuurlijk lijkt de neoklassieke heavy metal wel erg veel op Yngwie Malmsteem. Met het verschil dat bijna alles in mid-tempo wordt gebracht. Alleen The Overlord is een vluggertje. Misschien dat meneer Overlord op een volgende cd zich meer op dat soort nummers kan concentreren, want dit is wel een lekker nummertje.

Maar misschien zijn die simpele nummertjes slechts bijzaak en draait alles om het magistrale gitaarwerk van Overlord. Zo komt het dus wel over, maar indrukwekkend is het zeker niet. Hij kan best snel spelen, maar nog lang niet helemaal zuiver. Ook flikt hij elk nummer lang hetzelfde kunstje. Hij heeft potentie, dat wel. Maar naar mijn mening is deze gast veel te snel begonnen aan een cd. Ik ga er verder ook geen woorden aan vuil maken. Ga eerst maar eens meer oefenen en dan verwacht ik wel een plaat die me omverblaast met overweldigend gitaarspel!

Nou moet ik nog wel vermelden dat de andere muzikanten wel goed bezig zijn. Er wordt lekker gedrumd, gebast en gezongen. Maar het rare is, de keybordspeler is ook vaak aan het soleren. En dat doet hij beter dan Overlord. Hij is geen Jens Johansen, maar acceptabel genoeg. Waarom staat hij niet op de cover?

Tracklist:
1. Perpetual
2. Majesty
3. Immortal Hymn
4. Prince Of Darkness
5. Empire Of Shadows
6. The Overlord
7. I Can't Wait
8. I'll Never Cry Again
9. Melancholy