Ook Dark Nova draait al een decennium of twee mee in het Griekse muziekwereldje. Lang gestreden, maar nooit versaagd. Hoewel de band het in de curriculum vitae vooral moet hebben van 'gematigd positieve recensies' en vermeldingen van openingsacts voor bands als Rage, Gamma Ray, Fates Warning en Paul Di'Anno, is Dark Nova in 't Helleense heim tot een cultband verheven. Tel daarbij op de extra eyecandy in de vorm van bassiste en toetseniste, en je zou bijna begrijpen waarom Black Lotus een contract heeft aangeboden.

Progpowermetal blijft een akelige omschrijving voor melodieuze metalbands die pogen irreguliere nummers te schrijven met hakketakriffs en onconventionele drumpatronen. Ook Dark Nova maakt de fout zich te willen uiten middels twijfelachtige experimenten. De basis blijft echter hetzelfde. Volle melodieuze powermetal die een tikkie duister is, an sich niet onaardig is, maar die vergalt wordt door te ver doorgeschoten onderscheidingszucht. Daarvoor hoef je niet zo aan te klooien, Michael Choulakis optimaal benutten zou genoeg zijn geweest. Zijn opvallende stem is tamelijk uniek, mits goed ingezet. Op "Sivilla" slaan de irritatiemeters nog wel eens uit.

Hans Zimmer kent iedereen wel? Zijn epische filmmuziek beïnvloedt inmiddels ook half symfonisch metalland. Zo ook Dark Nova, al doen de wat ielige keyboards de grootmeester niet echt eer aan. Het mankement van een slappe productie, die zich ook in het drumgeluid manifesteert. Strikt genomen doet Dark Nova het als powermetalband best redelijk, maar kan de prog beter uit de omschrijving weggekrast worden. Enthousiaste poging, maar toch in ijver zijn doel voorbij geschoten. Leuke dames overigens.

Tracklist:
1. Avernus
2. Come Into My Nightmare
3. Desperate Act
4. Sivilla
5. El Cant De La Sibil
6. In A Crevasse Of Time
7. Flight To The Unknown
8. Out Of The Silence
9. Reach For The Sky
10. Say No More
11. A Drifter In Stillness
12. Too Late To Hide