Een zonnesteek oplopen is, als u het mij vraagt, maar weinig plezierig. En helaas kan ik u dat uit eigen ervaring mededelen. Jaren geleden ben ik geveld door de brandende zon en verstikkende hitte waardoor mijn bovenkamer ten midden van de oude Thaise ruines maar even besloot om een korte vakantie te houden. Ik was zelf tenslotte ook behoorlijk on holiday... Het gevoel waar je gedurende een zonnesteek mee wordt beziggehouden is allesbehalve prettig. Alles wordt zwart, draait rondjes, spiraatjes en driehoekjes, je benen willen plots alle kanten op stuiven en je hersenen dreigen zich voor je gevoel door je oren naar buiten te wurmen. Niet echt om over naar huis te schrijven dus. Maar een review, dat is andere koek. Want soms tref je schijven die je onmiskenbaar aan bepaalde zaken herinneren.

"Suffering G.O.D. Allmighty" van The Elysian Fields is bijvoorbeeld zo`n schijf. Toen ik `m voor het eerst hoorde begonnen de spiraalvormige wormpjes en lintjes zich weer bijna voor mijn ogen te vormen. En u mag best weten dat het een hele tijd heeft geduurd voor ik deze cd zonder opkomende bijwerkingen kon verteren.

Om maar met de deur in huis te vallen, "Suffering G.O.D. Allmighty" lijkt wel mijlenver verwijderd te zijn van de vooranger "12 Ablaze". Want kon je "12 Ablaze" nog enigzins omschrijven als melodieuze, atmospherische black metal, "Suffering G.O.D. Allmighty" heeft die status alweer in de wilgen gehangen. Op deze recent uitgekomen cd van The Elysian Fields horen we voornamelijk psychodelische keybords die deze keer niet zozeer bijzaak zijn, maar juist datgene waar het allemaal om draait. The Elysian Fields heeft deze keer een behoorlijk electronisch-georienteerd album gemaakt waar je zo nu en dan nog eens snaar, drum of grunt op bemerkt.

In tegenstelling tot de vorige plaat waar de toetsen heel subtiel en haast rustgevend hun weg vloeiden zijn de toetspartijen op "Suffering G.O.D. Allmighty" behoorlijk dominant, wild, chaotisch en toonaangevend. Ook het geluid ervan doet de nodige duit in het zakje want in hun poging om een middenweg tussen The Kovenant en Jean Michel Jarre te vinden heeft The Elysian Fields de nadruk gelegd op de mechanische, electronische en surrealistische geluiden van de keybords. Het muzikale geheel klint daarom heel irrieel en soms bijna trance-achtig. Het nummer "I See The Lie Behind All Truths" is daar een mooi voorbeeld van.
Gelukkig nemen de toetsen zo nu en dan een beetje gas terug waardoor je nog enzigzins hoort dat The Elysian Fields wel degelijk een metal-fundament bezit. De drums trommelen hun deuntje, de snaren hoor je van tijd tot tijd boven het electronische geweld uit stijgen en de grunts zijn steviger geworden en zijn dieper gaan graven, om de machinale sound nog enzigzins bij te kunnen benen.

Inmiddels kan The Elysan Fields zich met de titel "Ultra-Expirementele Electronische Melodic Death" tooien. Maar eigenlijk is er geen defenieerbare benaming die de laatste creatie van deze Grieken goed kan omschrijven. Je moet het echt gehoord hebben.
Als ik een voorzichtige gok mag doen denk ik dat veel liefhebbers van de oude The Elysian Fields deze cd too much zullen vinden. "Suffering G.O.D. Allmighty" bestaat grotendeels alleen uit electronica waardoor de metalkant van deze band een beetje in het nauw wordt gedreven. En dat is doodzonde, want de passages waarop het overvloed aan keybords even op een boterhammetje kauwt, en de rest van de instrumenten goed hoorbaar zijn, zijn werkelijk schitterend.

Aan de andere kant zal deze experimentele schijf wellicht een vluchtoord bieden aan hen die meer zoeken dan dat metal voorheen te bieden had. De tijd zal het leren. Wel hoop ik dat The Elysian Fields op het volgende album genezen is van deze vreemde zonnesteek en zich als vanouds de atmospherische black-gordel zal omgespen.

Tracklist:
1. Aeons' Unlight
2. I Am Your Willing Darkness
3. Suffering G.O.D. Allmighty
4. Ravished With The Light
5. Unleashing The Propaganda
6. I See The Lie Behind All Truths
7. An Overture Of Sorrows Unfolding
8. All Those Tristful Winters
9. Anathema Unveiled