“Welke band is dit?”, denk ik bij het bekijken van deze cd-r. Op het schijfje staat wel een netjes passende sticker met de bandnaam de titels en een lelijke tekening van een dame zonder voorgevel en een bloedende doos. Na een kwartier had ik dan de bandnaam ontcijferd en bleek het om Incinerate te gaan (ik, blinde vink, vergat wel even verder te kijken en zag dat heel klein de bandnaam in het webadres te zien was, het zij me vergeven). Dit gaat me weer een feest geven.

Ik zeg vast dat deze recensie vrij kort gaat worden omdat de ‘cd’ dat ook is. Slechts twee nummers geven Incinerate ons mee om onze blasfemische grindverlangens op uit te leven. De altijd aanwezige en lange intro luidt het slachtspektakel in, of beter gezegd het gaapspektakel. Incinerate maakt namelijk grind/death zoals iedereen het al van buiten kent. Honderd keer gehoorde riffs, bijna constante blast en de vocalist is ook niet echt een uitblinker (zo gepitched dat het echt saai is, het klinkt soms echt als overkokende soep). Er zitten zeker leuke stukjes op deze plaat en om er eens hersenloos op los te beuken is dit zeker aardig, maar daar blijft het ook bij vind ik.

Wat valt er verder over te zeggen? Voor de liefhebbers van alles wat maar blaast, rost en teringherrie maakt zeker leuk, maar absoluut geen must in je collectie. Er zijn zat betere bands in het genre.

Tracklist:
1. Harvest
2. Gook Serial Killer