Soms geeft een albumhoes een uitstekende indicatie van de muziek die je als luisteraar kunt verwachten. Dat is wel zo handig om al snel een idee te krijgen bij de muzikale inhoud van een schijfje – en de mate waarin die inhoud aansluit bij de eigen voorkeuren. In het geval van Maze Runner, de tweede langspeler van de Canadese groep Master Spy, is er echter nog niet direct veel af te lezen aan de illustratie die het album siert. Het zeer gestileerde beeld lijkt wel een afbeelding uit een computerspel, waardoor associaties met bands als DragonForce en (in mindere mate) Amaranthe zich opdringen.
Hoewel Master Spy ook in tekstueel opzicht veel inspiratie put uit videospellen, science fiction en actiefilms, klinkt dit achttal in muzikaal opzicht een stuk minder 'over the top' en suikerspinachtig als bovengenoemde groepen. De combinatie van heavy metal en power metal is een stuk traditioneler van aard, met minder tierelantijntjes en instrumentale overdaad, maar juist met meer aandacht voor solide riffs, lekkere meezingrefreinen en goede composities. Qua stijl zijn de invloeden van met name Iron Maiden duidelijk aanwezig, maar ook een modernere band als Unleash The Archers dient zich op als vergelijkingsmateriaal (met name vanwege het euforische gevoel dat de catchy heavymetalriffs weten op te roepen).
De meeste nummers op Maze Runner duren rond de vijf minuten. Dat geeft het octet de gelegenheid om ook in instrumentaal opzicht voldoende fraaie momenten in te bouwen. Zo geven gitaristen Christian Vidal en 'Officier-x' regelmatig hun visitekaartje af middels uitgesponnen soleersessies, waarin de twee een verfijnde choreografie uitvoeren met hun vingervlugge loopjes. Tegelijkertijd kunnen vrijwel alle tracks bogen op ijzersterke, catchy refreinen, waardoor de muziek ook direct pakkend is. Het titelnummer is misschien wel het beste voorbeeld hiervan. Dat blijkt een eersteklas track, vol frisse riffs en met een refrein dat er simpelweg om vráágt met gebalde vuist en uit volle borst meegeschreeuwd te worden. Ook Challengers Of The Unknown (waarin de band effectief speelt met vertragingen en versnellingen) en het melodieuze The Storm onderscheiden zich met puike refreinen.
Zanger Craig Cairns is een extra troef bij alle instrumentale klasse. Hij beschikt over een uitstekend stemgeluid, dat met name tijdens de hogere uithalen gelijkenissen vertoont met Thomas Winkler (ex-Gloryhammer, Angus McSix). Vooral in het melodieuze Speed Racer maakt hij indruk door de manier waarop hij moeiteloos de hoogste regionen haalt. Met het afsluitende, tien minuten durende epos The Asylum heeft Master Spy nog een bijzondere verrassing in petto. Zo maakt niemand minder dan Blaze Bayley (ex-Iron Maiden) zijn opwachting als gastzanger. Het is een kolfje naar zijn hand, met name omdat de compositie ook nadrukkelijk door de Britse grootmeesters is beïnvloed.
Zo blijkt Maze Runner een bijzonder leuk werkje, dat eigenlijk iedere liefhebber van goed uitgevoerde heavy en power metal zou moeten aanspreken. Met solide instrumentatie, puike songwriting, een neusje voor epische meezingrefreinen en een geweldige zanger heeft Master Spy alle ingrediënten in huis om uit te groeien tot een internationaal gewaardeerd gezelschap.
Tracklist:
1. Maze Runner
2. Challengers Of The Unknown
3. Speed Racer
4. Doppelgänger
5. The Vigilante
6. The Storm
7. The Asylum
