Dit album is geen gebruikelijke kost voor de gemiddelde metalfan. Deze intrigerende Zweedse neoklassieke band beroept zich namelijk geen moment op hakkende gitaarpartijen of furieuze drums, maar ontleent zijn kracht aan duistere, manipulerende keyboardpartijen en sinistere gesproken zang. Dit meest recente album is mijn eerste kennismaking met deze band, die overigens al vanaf 1992 actief is en inmiddels een acceptabele discografie heeft weten op te bouwen.

Het paradoxale aan State Collapse is de kalme, berekenende en uitermate rustgevende muziek in combinatie met de diepgaande, negatieve teksten, die in het algemeen de mensheid op al haar gebreken wijst. Het album lijkt wel een soort therapiesessie: in eerste instantie wordt de luisteraar in een soort trance gebracht om vervolgens onbewust open te staan voor de intelligente teksten. Hierdoor weet Puissance een heel wat naargeestigere sfeer op te wekken dan de meeste black metalbands doen.

Aangezien ik niet erg thuis ben in dit genre, kan ik de muziek van Puissance niet echt vergelijken met andere bands. Hooguit een naam als Vinterriket komt in me op, maar die vergelijking gaat ook alleen op bij de instrumentale nummers als State Collapse en Self Degredation. Een nummer als Raining Vengeance herbergt daarentegen weer wat meer een industrial-karakter door het gebruik van deprimerend tromgeroffel. In het algemeen komt de muziek echter vrij rustgevend over, maar zoals eerder vermeld is die rustgevendheid slechts een dekmantel om de luisteraar mee te slepen naar een ander niveau.

Inmiddels zal wel duidelijk geworden zijn dat dit album niet voor iedere standaard metalliefhebber is weggelegd. De muzikale avonturiers zouden zich hier echter zeker eens aan moeten wagen, evenals de wat tolerantere black metalfans die naar duistere stemmingsmuziek op zoek zijn. Wellicht dat de bovenstaande omschrijving ietwat vreemd overkomt, maar in feite heb ik geprobeerd een impressieschets te geven van de emoties die volgens mij aan dit album ten grondslag liggen. Een beoordeling geven lijkt me in dit geval dan ook ongepast. Mensen die ik hiermee echter nieuwsgierig heb gemaakt, raad ik zeker aan Puissance eens een kans te geven.

Tracklist:
1. Trace Elements
2. Raining Vengeance
3. State Collapse
4. No Enemy
5. Bringer of Closure
6. Self Degradation
7. Resorting to War
8. Chemical