Bloodspill is het debuutalbum van BruuT, een drietal doorgewinterde veteranen dat samen ongecompliceerde, ouderwetse death metal voorschotelt. De plaat is vorig jaar opgenomen tussen de lockdowns in met een gering aantal takes voor de gewenste old school vibe. Voor de opnames was slechts één weekend voldoende. Gewoon rammen in de studio. Geen mastering om het geheel beter uit de verf te laten komen. What you hear is what you get.
BruuT zag het levenslicht in 2017 en bestaat uit bassiste en zangeres Corinne van den Brand (Razend, Acrostichon), gitarist Albert de Bruin (Crustacean) en drummer Joris van Iersel (Crustacean). Met roots in de begindagen van death metal draait de band volledig op ervaring. BruuT neemt de luisteraar mee terug naar de late jaren 80 en de vroege jaren 90. Toen waren Acrostichon en Crustacean (destijds nog Crystal Lake) ook al bezig. Achrostichon werd Outburst toen Corinne genoeg had van het grunten. Als zangeres van The Covering ontwikkelde ze haar veelzijdige stemgeluid, waar ze zich bij Razend volledig op kan richten. Bloed kruipt waar het niet gaan kan en dus heeft Corinne haar basgitaar afgestoft en laat haar diepe grunts weer horen. Gelukkig maar, want die klinken op het album beter dan ooit.
Bloodspill is a trip down memory lane. Er is niet aan gepoetst om de opname te optimaliseren. Het album klinkt een stuk beter dan de ep Bloodmoon (2019). Die nummers staan geremastered als bonus op de plaat, maar hebben nog steeds wel een beetje dat geluid van een ouderwetse demo. Naast een betere sound heeft het album ook een veelzijdiger karakter. Zo is Not My Monkey, Not My Circus te omschrijven als rechttoe rechtaan, ouderwetse death, dendert Ribbon In Hell als een stoomtrein voort en is Backstabber een snellere track met een flinke dosis thrash. De afsluiter Slay The Demon bevat zelfs een vleugje hardcore punk.
Hoogtepunten op de plaat zijn zonder twijfel de melodieuze tracks Dragon en Coffin. Laatstgenoemde doet enorm denken aan het oude werk van Iron Maiden en dan vooral het album Killers (1981). Antropophagite kan ik eveneens enorm waarderen. Deze track is allesbehalve een aanmoediging van anthropofagie, ofwel kannibalisme, want het vlees smaakt Corinne duidelijk niet en dat tovert keer op keer een grijns op mijn gezicht. Die vocale passages zijn geweldig, zeker in combinatie met de zware grooves. Om bij het thema te blijven, is het veelzijdige Cannibalistic Sadistic Mutant Cadavers ook een aanrader.
Met Bloodspill heeft BruuT een uitstekend eerste album afgeleverd. Een heel vet old school deathmetalschijfje.
Tracklist:
1. Intro
2. Mask Of Sanity
3. Not My Monkey, Not My Circus
4. Backstabber
5. Antropophagite
6. Dragon
7. Coffin
8. Ribbon In Hell
9. Don’t Cry When I’m Dead
10. Cannibalistic Sadistic Mutant Cadavers
11. Slay The Demon
Bonustracks:
12. Bloodmoon
13. Liar
14. No Expectations
15. Vampire
