The Bodycount Continues gaat verder waar Ferox ophield. De combinatie van deathcore en black metal werkt opnieuw bijzonder aanstekelijk. Het gitaarspel van Officer R. Kordhell is dynamisch en melodisch, zonder het gevoel van brutaliteit te verliezen. Hij wisselt continu tussen brute riffs, melodische partijen en dynamische solo’s. De solo in Thrill Me! zou bijvoorbeeld niet misstaan op een heavymetalplaat, terwijl de riffs dreunend klinken en niet zouden misstaan op een deathmetalplaat. Het drumwerk, ingespeeld door de mysterieuze Walter, zit ook continu tussen bruut en melodisch in. Hij volgt hierin vooral het gitaarspel, wat de muziek vaak een extra kick geeft. The Void krijst ondertussen de longen professioneel uit zijn lijf. Hij weet zonder moeite van hoog gekrijs naar laag gegrunt te schakelen. Hoewel het soms klinkt alsof hij zijn stembanden expres scheurt, weet hij het grootste deel van de tijd verstaanbaar te blijven.
Waar Make Them Die Slowly het vooral van moet hebben, zijn de theatrale elementen die in elk nummer verweven zijn. Er zijn veel pianopartijen om deze extra laag toe te voegen. Meerdere refreinen, zoals die van The Terror Begins en Camp Cadaver, worden ondersteund door een onheilspellend pianodeuntje. Ook is er continu koorzang te horen op de achtergrond. Vaak werkt dit om het theatrale element van de muziek nog meer te benadrukken, zoals in Hack-O-Lantern. De heren weten deze koorzang soms zo in te zetten dat het de intensiteit van een refrein of breakdown enkel vergroot, zoals in Slaughter High en Doofus. Verder zijn er veel synthesizerklanken op de achtergrond. Bijvoorbeeld in Thrill Me!, waarin een stereotiep griezelmuziekje te horen is om het nummer extra karakter te geven. Ook in het thrashmetalgeoriënteerde Street Trash, waarin deze klanken worden ingezet om te wisselen tussen de thrashmetalinvloeden en melodische deathcore.
Het verhalende aspect is op dit album nog meer aanwezig dan op Ferox. Op dat album waren de meeste nummers geïnspireerd door (b-)horrorfilms. Op The Bodycount Continues zijn dit er nog maar een handvol. Opnieuw volgen we The Void, die weer aan het moorden slaat. Hij krijgt hierbij hulp van Officer R. Kordhell, Walter en Doofus. Deze spelen alle drie mee in de band, al is het van Doofus, het belangrijkste karakter van deze drie, onduidelijk wat hij muzikaal eigenlijk bijdraagt. De redelijk verstaanbare zang van The Void helpt om het verhaal te volgen. Dit maakt de muziek nog net wat interessanter, hoewel deze dat niet nodig heeft.
Drie albums in één jaar uitbrengen is niet niks, maar het is een taak die Mick Kenney met verve heeft afgerond. The Bodycount Continues is een knaller van een plaat, die de eigen sound van de band benadrukt. De band weet epische elementen te verwerken in de verder brute muziek, zonder dat dit misstaat of afgezaagd klinkt. Make Them Die Slowly is een aanrader voor iedereen die houdt van grootse muziek die toch agressief klinkt. Het is nu hopen dat de heren zo productief blijven en we over een half jaar weer zo’n pareltje in ontvangst kunnen nemen.
Tracklist:
1. Request Backup
2. The Bodycount Continues
3. The Terror Begins
4. Slaughter High
5. Camp Cadaver
6. Doofus
7. Hack-O-Lantern
8. Thrill Me!
9. Street Trash
10. Dead Alive
