De mannen van Goats Of Doom beginnen het jaar met een knal. Zo besluiten ze in de eerste maand van 2020 alweer hun vijfde album met melodieuze black metal uit te brengen. Vaak hoor je akoestische passages op melodieuze blackmetalplaten, maar dat is hier niet het geval. Ook wordt er erg stevig gespeeld en dat komt grotendeels doordat de band tegenwoordig maar liefst vijf leden telt, waarvan twee gitaristen en twee leadzangers. Dat Goats Of Doom niet al te bekend is, draagt bij aan hun mysterieuze en cultachtige imago. Alle ingrediënten voor een grandioos en afwisselend blackmetal-album zijn aanwezig.

Deze ingrediënten worden ook grotendeels op de juiste manier gebruikt en dit zorgt ervoor dat het album interessant blijft. Er is geen langdradig intro en je hebt zeker geen tijd om er even in te komen. Vanaf Mustan Unen Äiti wordt er al meteen een klankmuur op de luisteraar afgevuurd. Maar het geluid is niet al te schrijnend. Zo spelen de ritme- en leadgitaristen prachtige melodieën die uitstekend op elkaar zijn afgestemd. De vocalen dienen als kers op de taart en doen soms denken aan die van Göteborgmetal.

Het album is niet zonder zijn tekortkomingen. Na twee nummers merk je namelijk dat er wel degelijk een formule in de muziek zit. Op een gegeven moment dacht ik zelfs dat het album opnieuw begon (vanaf Vakaumus Ja Kuolema). Ik denk dat een prachtige melodie of passage sommigen dan ook niet ineens in een geduldig mens veranderen. De sound is uitstekend, de instrumenten worden goed bespeeld en als dit je aantrekt, raad ik je zeker aan dit album een kans te geven. Als je van afwisseling houdt, kun je beter ergens anders zijn.

Tracklist:
1. Mustan Unen Äiti
2. Kuolonkorjaaja
3. Sinne Mihin Valheet Ei Yllä
4. Vakaumus Ja Kuolema
5. Veren Veljeskunta
6. Tie On Hänen Omilleen
7. Aamen