Techdeath van technisch hoog niveau, zoals de mannen op eerdere releases al laten horen. Het grote verschil met voorheen is dat ze wat minder bruut klinken, minder vaak de hoogste versnelling opzoeken en sfeergerichter te werk gaan met rustige fases. De sound is minder direct dan die op voorganger Earthborn Evolution. Het album ademt daardoor meer dan zijn voorgangers. Er is veel ruimte voor de (fretloze) baspartijen en de gitaristen grijpen veelvuldig terug op tapping. Vanwege die techniek doen sommige fases herinneren aan Gojira en Gorod.
Opvallend is de hoeveelheid verschillende stijlen die op deze release te horen is. Entre Suffrage Et Mirage is een Obscura-achtige techdeathtrack en À Travers Le Temps Et L’Oubli is een orkestraal intermezzo met piano als hoofdbestanddeel. In Adversity begint heel groovy en het tweede deel van Surface’s Echoes bevat harmonieus gitaarwerk (zowel in de leads als in het soleerwerk) dat aan melodieuze death metal en zelfs traditionele metal doet denken. Datzelfde nummer begint met jazzy getokkel. Ethereal Kingdom bevat melancholische doom en het titelnummer laat bij vlagen Ne Obliviscaris in gedachten opkomen, onder andere vanwege het drumwerk.
Ondanks dat het heel knap is wat de heren laten horen en het geheel plezierig wegluistert, bevat het weinig memorabele momenten, met uitzondering van Entre Suffrage Et Mirage en het titelnummer. Elk compositie heeft zijn sterke elementen. De ene keer is dat een fraaie, bluesy solo of het kleurrijke drumwerk (in het titelnummer), de andere keer prima riffs, zoals in het tweede deel van Surface’s Echoes of bij aanvang van In Adversity, dat daarna wat inzakt. Hoewel er afwisseling is tussen screams en grunts zijn de extreme vocalen niet opmerkelijk. Ten opzichte van Earthborn Evolution zijn ze wat naar de achtergrond verdwenen. Het draait vooral om de instrumentale hoogstandjes en die zijn er veelvuldig.
Algorythm is daarmee vooral een knap staaltje musiceren zonder dat er veel van blijft hangen. Bovendien is niet alles even fraai afgewerkt. Zo bevat het titelnummer een fade-out in plaats van een sterke climax. Een gemiste kans. Ook de samenhang ontbreekt hier en daar en werkt het overmatige gebruik van de tapping-techniek tegen zich. Het is beslist geen slecht album, maar van Beyond Creation verwacht je meer, zeker nadat je warm bent gemaakt door de betere techdeathreleases van de laatste tijd.
Tracklist:
1. Disenthrall
2. Entre Suffrage Et Mirage
3. Surface’s Echos
4. Ethereal Kingdom
5. Algorythm
6. À Travers Le Temps Et L’Oubli
7. In Adversity
8. The Inversion
9. Binomial Structures
10. The Afterlife
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
