“Datgene bij de vijand waarvan het verlies ertoe zal leiden dat hij de oorlog wil beëindigen.” Dat is één van de definities van een ‘schwerpunkt’. De Nijmeegse instrumentale rockgroep Bismut heeft zijn eerste lp vernoemd naar deze term. De band is voortgekomen uit enkele jamsessies van muzikanten uit de Nijmeegse rockscene. Bismut opereert als trio met Peter Dragt (drums), Huibert Der Weduwen (basgitaar) en Nik Linders (gitaar).

De muziek die Bismut op Schwerpunkt laat horen, is wat anders dan die op het gros van andere instrumentale rockplaten. Je krijgt soms het gevoel dat je zit te luisteren naar een lekkere, vrije jamsessie en dat de mannen ter plekke aan het improviseren zijn. Aan de andere kant hoor je ook duidelijk dat Bismut precies weet waar het mee bezig is en dat het trio wel degelijk bewust naar een momentum toewerkt. Het album is naar eigen zeggen in één take opgenomen, inclusief schoonheidsfouten en zonder aanpassingen achteraf.

De vier tracks hebben een lange speelduur (de kortste duurt acht minuten), maar laat je daar niet door afschrikken. De songs worden namelijk op een zeer natuurlijke manier uitgebouwd, waardoor de tijd voorbijvliegt. Bismut valt eigenlijk nauwelijks in herhaling. Zo is Linders niet te betrappen op het eindeloos herhalen van een riff. Zijn gitaarpartijen meanderen zich op een heerlijke wijze door de vier composities. Zijn gitaarsolo’s zijn lang, maar niet té lang. De ritmesectie houdt ondertussen de touwtjes strak in de handen. Dragt en Der Weduwen spelen allesbehalve in dienst van het nummer en voeden de tracks regelmatig met boeiende drumfills en basloopjes.

De songs zijn vernoemd naar voorbeelden van ‘schwerpunkte’. Hoewel Borgerskapet (het Zweedse woord voor burgerij) en Czar (het Amerikaanse woord voor tsaar) wat beter lopen dan Stórborg (IJslandse woord voor metropool/stad) en Gewapende Magte (Zuid-Afrikaanse woord voor krijgsmacht) ontlopen ze elkaar kwalitatief weinig. Vooral Czar heeft een uitstekende flow. Rond de vijf minuten zet het trio een mooie cineastische sfeer neer. De melodie die Linders creëert door met zijn plectrum langs de snaren te slepen, heeft iets weg van een Ennio Morricone-compositie.

Schwerpunkt mag er zeker zijn. Er zijn altijd verbeterpunten. Qua productie bijvoorbeeld. Zo had het basgeluid wel wat meer naar voren mogen komen. Op dat gebied had er nog meer in gezeten. Dit mag de pret niet drukken. Vooral voor liefhebbers van stoner, psych en post-rock is dit een interessante release. Via het Nijmeegse label Lay Bare Recordings is er een mooie vinylversie te verkrijgbaar.

Tracklist:
1. Borgerskapet
2. Stórborg
3. Gewapende Magte
4. Czar