De Duitse melodeathband Parasite Inc. wist in korte tijd naam te maken met het debuutalbum Time Tears Down (2013). De eerste tegenslag was het vertrek van gitarist Kevin Sierra. Vervolgens stopte Good Damn Records met zijn activiteiten en zat de band zonder label. Het werd het stil en het leek erop dat Parasite Inc. van het toneel was verdwenen. Achter de schermen werkten drummer Benjamin Stelzer en frontman/gitarist Kai Bigler echter aan een nieuw album. Dead And Alive is dus een zeer toepasselijke titel voor de tweede studioplaat.

De band heeft een eigen studio en doet alles behalve de mastering in eigen beheer. Ook het artwork is door Benjamin verzorgd. Voor de mastering is samengewerkt met Aljoscha Sieg van Pitchblack Studio (August Burns Red). Net als het debuut heeft de muziek op Dead And Alive vooral raakvlakken met Arch Enemy en het oude werk van Children Of Bodom, maar Parasite Inc. geeft er een eigen draai aan. Deze plaat klinkt moderner en toegankelijker, ondanks de brute agressie die continu op de loer ligt. Invloeden uit thrash zijn nog gedoseerd aanwezig en aangevuld met punk en synthrock.

Het instrumentale Countershock lijkt symbolisch voor de afgelopen jaren. Het reanimeren van Paracite Inc. is geslaagd en Dead And Alive bruist van de energie. Het album als geheel luistert prettig, mede door de keyboardpartijen die veelvuldig aanwezig zijn. Melodeath en 80’s synthrock lijkt een ongewone combinatie, maar This World is zonder twijfel een sterke track. Gooi er een flinke dosis punk en een stemvervormer bij en je krijgt het hoogtepunt Fall Of The Idealist. Het groovende Headfuck Rollercoaster en de stevige titeltrack doen daar nauwelijks voor onder. Met Sunset Overdrive slaat de band wat mij betreft wel een beetje door, maar catchy is het zeker.

Cold Silent Hell is een nummer waar ik in eerste instantie wat moeite mee had. Na een meeslepend up-tempo begin slaat het om naar een zware groove en het refrein heeft weer dezelfde melodie als de intro. Jammer dat een saaie groove die onderbreekt. Dat heb ik meermaals gedacht, maar na een paar luisterbeurten ben je eraan gewend en groeit de waardering voor deze track. Voor wie electro wave kan behagen, is de afsluiter Empty Streets wellicht leuk, maar wat mij betreft had die cover van Scandroid niet op de plaat hoeven te staan.

Dead And Alive is een plaat die lekker klinkt en de muziek zal het ook live prima doen, maar de meeste nummers blijven toch niet hangen. Althans, niet bij mij. Ik heb na een aantal luisterbeurten de plaat bewust een week of twee niet opgezet en dat bevestigde mijn vermoeden. Dat kan een kwestie van smaak zijn, maar Time Tears Down vind ik toch een betere plaat.

Tracklist:
1. Countershock
2. Once and for All
3. This World
4. Fall of the Idealist
5. Headfuck Rollercoaster
6. Flesh Decadence
7. Red Wine Collider
8. Sunset Overdrive
9. Cold Silent Hill
10. Dead and Alive
11. Empty Streets