Het publiek voor blackmetalavondjes laat zich vaak kenmerken door jongens met obscure patchjackets. Aan een van hun armen kleeft dan vaak een (mooi) meisje met de alom bekende runes van het Taake-logo op het shirtje. En terecht, want Taake timmert al zeer lang aan de weg en boekt hiermee de nodige successen. De liveshows zijn een groot feest en de albums worden altijd met kwaliteit geleverd. Na één seconde zal de luisteraar dan ook direct doorhebben dat het Taake is dat uit de speakers knalt omdat de sound herkenbaar en catchy is.

Het is inmiddels alweer drie jaar geleden dat het puike Stridens Hus uitkwam. Dit album zit vol met tracks die vooral live goed aanslaan. In september kwam Taake met de ep Baktanker op de proppen waarop (naast enkele covers) met Havet I Huset alvast een voorproefje op Kong Vinter (Koning Winter) te horen is. Taake is qua klank altijd veelzijdig geweest. De luisteraar kan altijd rekenen op typische Noorse black zoals Darkthrone dit vroeger speelde, maar altijd met lekkere melodramatische melodieën of climaxen in de vorm van genrevreemde instrumenten zoals banjo's of melige synthesizerpartijen. Ook sijpelen er altijd invloeden uit de punk en/of gothic-hoek door in de sound. Dit geeft het geheel altijd die extra saus die het draagbaar maakt voor een breder publiek.

Op dit schijfje blijft het bovengenoemde recept wederom ongewijzigd. ''Never change a winning team'' zal componist Hoest gedacht hebben. Het album gaat lekker van start met Sverdets Vei, dat vol zit met catchy breaks, hyperactieve polka's en mooie melodieën die de luisteraar een adempauze gunnen. Het slepende karakter dat halverwege opdoemt, zorgt ervoor dat je er als luisteraar gelijk goed in zit. Al gauw klinkt er een gitaarsolo met een surfsound. Dit is een erg fijne toevoeging. Inntrenger gaat van start als een Darkthrone-track en ontpopt zich later tot een explosie van bluesy grooves en rock 'n roll.

De vocalen van Hoest zijn weinig verrassend en worden maar spaarzaam ingezet. Het lijkt alsof dit een trend is die een aantal albums geleden is ingezet. De instrumentatie krijgt hiermee wel de verdiende ruimte en dit zorgt ervoor dat je als luisteraar kunt wegdromen bij de intense melodieën. Qua productie is er ook weinig veranderd. Alles klinkt weer kraakhelder en de lagere klanken zijn hiermee flink weggemoffeld. Dit heb ik altijd een nadeel gevonden aan de sound van Taake, al zorgt dit er wel voor dat de gitaarriffs zeer prominent aanwezig zijn.

We mogen concluderen dat Taake weer een prima en degelijk album heeft afgeleverd, maar daar waar voorgaande releases mij konden grijpen met interessante hooks en twists, blijft Kong Vinter vrij ingetogen en wat saaier. Taake is wat mij betreft de Motörhead van black metal aan het worden. Het klinkt altijd leuk, maar je hoeft er niet perse alles van in huis te hebben.

Tracklist:
1. Sverdets Vei
2. Inntrenger
3. Huset I Havet
4. Havet I Huset
5. Jernhaand
6. Maanebrent
7. Fra Bjoergegrend Mot Glemselen