Aan Black Water Sharks de eer om de avond af te trappen. De band uit Zwolle presenteert een mix van oldschool hardcore punk afkomstig van hun naamloze demo uit 2013. Zanger Ton Van Der Mosh springt tijdens het optreden met een blik vol van overtuiging energiek heen en weer en probeert zo het publiek mee te krijgen. Helaas weet hij zijn overtuiging niet helemaal over te brengen en blijven de mensen vooral rustig staan. Muzikaal speelt de band lekker op tempo en worden de nummers in een mum van tijd er doorheen gejaagd. Echter onderscheid Black Water Sharks zich niet van de vele kelderbandjes die in de scene rondlopen, maar dat neemt niet weg dat ik prima kan genieten van dit soort kleine optredens.

Dan de beurt aan de Groningers van R.C Sullivan. Deze melodieuze hardcore punkband ontleent hun naam aan US Ranger Roy Cleveland Sullivan, die zevenmaal een blikseminslag wist te overleven om vervolgens na een onbeantwoorde liefde zelfmoord te plegen. Vandaag presenteren de heren hun eerste EP die ze zelf hebben opgenomen. De band trapt af met een intro om vervolgens lekker te knallen. Snelle en catchy nummers passeren de revue waarbij de gitaren lekker fel en melodieus klinken. De tweede helft van hun set knalt er het beste in en vooral de cover van Bane doet het goed bij het publiek. Aan het samenspel mag de groep nog wel iets meer werken en het mag nog wel net iets overtuigender qua uitstraling, ook de zang komt niet helemaal goed uit de verf. Muzikaal spreekt het echter wel prima voor zichzelf en klinkt vooral de instrumentale sectie sterk.

Als laatste band en hoofdact van de avond mag Otis aantreden. Deze Brabantse formatie heeft net hun derde album Otis Christ Superstar uitgebracht via Black Death Records en is vanavond in Groningen om deze te promoten. Zelf ben ik best gecharmeerd van deze plaat en ook benieuwd hoe het live zal klinken. De eigenzinnige band komt op met het nummer Acid Rain en gaat energiek van start. Zanger Mario Van Meer mag dan geen wereldzanger zijn, maar compenseert dat ruimschoots door op een intensieve manier de longen uit zijn lijf te schreeuwen. Hij mag zich gerust een charismatische frontman noemen en blijft ook het gehele optreden een positieve blikvanger.

Otis houdt de vaart erin en voor praatjes is er weinig tijd. Ze presenteren bijna alleen maar nieuw materiaal en aan de bandleden is te zien dat ze een goed geoliede machine zijn. Doordat de groep veel afwisselend materiaal op zijn naam heeft is het optreden ook genietbaar voor mensen die minder bekend zijn met het werk van Otis. Zo is Neckless Of Skulls een rustige stoner waar een heerlijk gitaarmelodie in verwerkt zit en knallen de Brabanders er vervolgens weer hard in met Black Snake. Tegen het einde aan dient zich nog een hoogtepunt voor in de vorm van Jacob's Letter, waar Mario Van Meer verdienstelijk mee tikt op zijn koebel. Als de set afgelopen is heeft Otis een prima optreden achter de rug en zijn mijn verwachtingen waar gemaakt. Een prima band om eens live te zien als ze in de buurt zijn.