Een van de meest bizarre metalreleases dit jaar staat toch wel op naam van het Noorse Shining. Nou stonden de heren al niet bekend om hun toegankelijke muziek met doorsneeriffjes, maar Blackjazz deed nog even een extra duit in het zakje. Hoogste tijd om eens een clubshow van deze heren te gaan bewonderen. Met twee voorprogramma's op het affiche is de aanvang van 20.45 rijkelijk laat. Als dat maar goed komt...

De aftrap wordt genomen door de Brabanders van Cube X dat binnenkort de eerste plaat Kanzi's Word List uitbrengt. Met Stef Broks van Textures achter de drums weet je wel wat je zo ongeveer kan verwachten: allerlei idiote fusion-/jazzritmes met uitstapjes naar allerlei genres. De andere bandleden (een saxofonist, een gitarist en een toetsenist die zijn geluid regelmatig met joystick alle kanten uit stuurt) zijn zo mogelijk nog experimenteler ingesteld en wat je dan dus krijgt is een totaal onnavolgbare potpourri van klanken die hier en daar nog samenhangen ook. Elkaar nauw in het oog houdend en van elkaar genietend houden zij het publiek in de greep van het ongrijpbare. Als summum van dit alles wordt als voorlaatst nummer een improvisatie gespeeld. Dit is wel het hoogtepuntje van het optreden en niet in de laatste plaats om wat Broks zich ook hardop afvraagt: "Waarom komen dit soort dingen toch altijd weer op metal uit?". Nou, geen idee, maar het klinkt wel goed! Kom maar op met die nieuwe plaat.

Dan is het tijd voor een band die eigenlijk wel thuishoort in festivallend Tilburg: Het Gentse Drums Are For Parades. Zo'n band is alleen al vanwege de naam Roadburn- en Incubatewaardig. Niet veel nieuws onder de zon hoor, de postmetal/sludge met gitarist als brullende bulderaar is nou eenmaal al 101 keer door anderen uitgevoerd. Niets mis mee, maar niet origineel. Niet spannend en experimenteel zoals de eerste band. Qua tempo en agressie echter wel een opmaat naar de laatste band. En gelukkig hebben de Belgen er zelf duidelijk wel plezier in. Hun droge humor wordt door de meegebrachte fans en bekenden in de zaal goed opgepakt. En toch... Aardig als opvulling maar het maakt de avond helaas onnodig later.

Is dat zo'n probleem dan? Nouja, wel als je donderdagavond met een relatief vroeg vertrekkende laatste trein terug moet naar huis. Shining begint namelijk pas na 23.00 te spelen, maar ze knallen er wel meteen met sneltreinvaart in. Als een intercity denderen ze de Kleine Zaal binnen met opener Madness And The Damage Done. Hier en daar wordt er even flink met de ogen geknipperd, want men was toch wel eventjes een beetje ingedut. Maar Shining houdt ons bij de les en als die slagbomen dan eenmaal uitgeknipperd zijn, is het raak.

Niet iedereen weet fysiek uiting te geven van zijn enorme ontzag voor deze band. Een halve zaal met glazige ogen die maar niet kunnen volgen hoeveel noten er ineen geperst achter elkaar passen met behoud van structuur en melodie. Slechts een handjevol mensen is ontstuitbaar in de ban van de ultieme mix tussen jazz en metal. Maar het enthousiasme na afloop van de nummers spreekt boekdelen.

Toch moet er ook een puntje van commentaar geuit worden ten aanzien de podiumpresentatie. Is Shining wellicht een beetje verwend in eigen land? Zijn ze te veel gewend aan het succes? Wat de reden ook is, frontman Jørgen Munkeby doet in ieder geval niet al te veel moeite lijkt te doen om het publiek met zich mee te krijgen en op te zwepen. Muzikaal gezien is het allemaal wel in orde al is het soms wat warrig. Niet alle instrumenten zijn altijd even goed te onderscheiden. En die zang, dat liep ook niet altijd even lekker. Wat dat betreft is de straf om voortijds de zaal te moeten verlaten wegens eerdergenoemde trein overkomelijk, maar wel vet zonde. Dat had niet nodig geweest 013!

Drums Are For Parades:

Cube X:

Meer foto's op http://www.basementonline.nl