Om 13.30 mocht Headhaunter het festival aftrappen. Helaas liet het weer ons een beetje in de steek, zodat na een paar mooie dagen het nu wat koud en regenachtig was. Dit was terug te zien in de bezoekersaantallen, waardoor Headhaunter het aanwezige publiek wat moest op zien te warmen. Deze Dordtse band bestaat sinds 1998 en heeft agressieve thrash, death en hardcore invloeden.
De 2e band was het Dordtse Mental Captivity. Sinds de line-up wisseling, waarbij zanger Marco Leemeijer het zangstokje overnam van Alain is de band weer enthousiast bezig met nieuwe nummers. Een lekkere heavy metalsound vol van gitaarsolo's en melodieuze riffs is kenmerkend voor de band. Er straalde een prima sfeer van het podium af en als de Paradise Lost cover "Once Solemn" wordt ingezet kan menig bezoeker zijn hoofd niet meer stilhouden.
Eria d'Or is inmiddels wel een begrip aan het worden in Nederland. Melodieuze, sferische metal met death-en doominvloeden is hun eigen beschrijving. Ik denk dat doomfans er het meeste in zullen terugvinden. De band zette een prima optreden neer, maar ik vind toch altijd dat zulke bands beter tot hun recht komen in een donkere (avond) omgeving of in een tent. Desalniettemin zeker een aanrader om eens te gaan bekijken.
De 4e band uit de regio was Mytholorian. Voor mij echt de verrassing van de dag. Heerlijke riffs, veel melodie en een mooie dromerige zang erover heen, ik was echt onder de indruk. De band heeft diverse invloeden van Symphony X, In Flames, Soilwork, Pantera en Children of Bodom in zich en ik denk dat we hier nog wel meer van zullen gaan horen. Niets dan lof!
Nadat het podium compleet was verbouwd kon Goddess of Desire beginnen. Deze band moet het naar mijn mening ook wel veel van hun show hebben. De kleding, entourage en danseressen in combinatie met de muziek trekt veel bekijks. Helaas was ik minder onder de indruk, maar dat komt misschien omdat ik geen man ben?
Eindelijk was het dan de beurt aan Epica. Veel mensen waren speciaal voor de Nederlandse Gothic band gekomen. Er was zelfs een groep fans uit Frankrijk aanwezig. De muziek klinkt lekker, lekkere up tempo stukken, klassieke invloeden, het complete gothicplaatje is aanwezig. Zangeres Simone Simons geeft zich vol enthousiasme wat mij niet teleurstelt omdat Epica dit jaar ook op festivals als Waldrock en Graspop heeft gestaan. Het enige minpuntje vind ik dat de muziek elke keer een paar tempo's zakt als Simone begint te zingen. Maar de muziek staat als een huis verder, dus dat neem ik dan maar voor lief.
