Arkhon Infaustus bracht onlangs een niet onaardige extreme (mix van death en black) metal plaat uit met de mooie titel 'Perdition Insanabilis'. Deze Fransozen kregen de kans van platenmaatschappij Osmose Records om door Europa te trekken met Glen 'Satanic Peter Pan' Benton en co. Op cd klinken ze ook nog altijd wat rommelig en live is dat niet echt veel anders. Er passeerde genoeg nieuws maar er werd ook wat ouder materiaal gespeeld. Het concert kwam echter niet echt op gang en verveelde al snel. De podiumprestatie was ook maar gewoontjes, terwijl de band zelf prat gaat op het feit dat ze iets vernieuwend en pervers brengen tijdens live optredens. Na drie kwartier zat het er gelukkig op en de laatkomers die net de zaal betraden, hebben niets gemist. Om te bewijzen dat ik niet alleen sta met mijn mening nog twee citaten die ik opmerkte in het publiek: 'Waarom neemt een band als Deicide deze kutband mee?', 'Heb ik me hiervoor moeten haasten?'.
Op naar Deicide dan! De Effenaar zat inmiddels redelijk vol (zeker voor een zondag) en om 22.15 klom Glen het podium op met aan zijn linkerzijde Dave Suzuki (bekend van Vital Remains) en aan zijn rechterzijde Jack Owen (ex-gitarist van Cannibal Corpse). Op papier zijn dit al twee uitstekende deathmetalgitaristen en na het optreden mistte niemand nog de gebroeders Hoffman. Integendeel, de podiumprestatie en uitstraling van alleen al Dave Suzuki was veel aangenamer dan de altijd verveelde indruk van Eric en Brian. In tegenstelling tot het concert op het X-Mas festival vorig jaar in 013, was de podiumprestatie en houding van Glen Benton veel minder opgefokt. Vorige keer had hij duidelijk teveel coke gesnoven terwijl hij vanavond te veel weed had gerookt. Op een relaxte manier baste en zong 'Mister Deicide' zich door heen de weinig verrassende setlist. Er werd uiteraard geopend met het nieuwe 'Scars Of The Crucifix' maar al gauw volgden de klassiekers zich op. Wat blijven lompe nummers als 'Once Upon The Cross', 'Deicide', 'When Satan Rules His World' en uiteraard 'Death By Dawn' toch geweldig. Een erg standaard maar strak gespeeld concert. Het geluid was ook vrij goed en de sfeer zoals altijd leuk. Niettemin was dit gevoelsmatig het minste concert van Deicide dat ik ooit zag. Volgende keer graag een interessanter voorprogramma en een opgefokte Glen Benton!
