De frontvrouw van Vetrar Draugurinn is niet de enige die een dubbele dienst draait. Drummer Jim van de Kerkhof is verhinderd en daarom zien en horen we Autumn-drummer Jan Grijpstra achter de kit. Daardoor klinkt de melancholische doom/metal iets anders dan gewoonlijk. Jim heeft een wat zwaardere manier van drummen. Hoe dan ook, het geluid staat vanavond opmerkelijk goed afgesteld. Mede daardoor is het optreden van begin af aan overtuigend. The Observer, Mother Of Northern Skies en I Am komen goed tot hun recht en hebben live nog wat extra power. De grommende riffs komen uitstekend door en Marjan is prima bij stem. Het tempo en de energie gaan met The Night Sky wat verloren, maar het doomy Twelfth Night weet de aandacht goed vast te houden met onder meer mooie zanglijnen. Enkele fans gaan op in de muziek en zingen en bewegen mee. Het gros beperkt zich tot een beleefd applaus. Het goed spelende Vetrar Draugurinn sluit een vermakelijk optreden met leuke opmerkingen tussen de nummers door af met Hinterlands en een interessante interpretatie van The Noose van A Perfect Circle.

Na een korte pauze, waarin Jan en Marjan even bij kunnen komen, verschijnen ze weer ten tonele voor de set met Autumn. Ze trappen samen met de vijf(!) andere bandleden af met The Phantom Limb, dat live een stuk rauwer overkomt dan op het meest recente album Stacking Smoke. Net als bij het voorprogramma valt bij de headliner op dat er enorm veel extra energie uit de nummers spreekt. Daar komt nog eens bij dat de presentatie zeer actief is en dat het speelplezier ervan afstraalt.

Van de nieuwe tracks hebben vooral The Phantom Limb en het gave Blackout overtuigingskracht. Ze worden uitgewisseld met sterke composities uit het verleden, waaronder Closest Friends Conspire van My New Time (2007) , het prachtig gezongen Synchro Minds (2009) en het krachtige Cold Comfort (2011). De power van de bas van Maurice van der Es drukt jammer genoeg wel in toenemende mate de fraaie, onderscheidende toetsenpartijen van Jan Munnik en sommige gitaarleads van de gebroeders Van der Valk weg. Dat is vooral het tweede deel van de set het geval. Daardoor hebben fases van bepaalde composities minder impact, zoals Stacked Smoke en Horizon Line.

Gelukkig valt er nog voldoende te genieten en komt de samenzang van met name gitarist Ronald Landa en Marjan mooi door. Ook het acapella-deel van Beacon, het slotstuk van het Forging Tempests-vierluik, dat in zijn geheel gespeeld wordt, is zeer fraai. De gebroeders Van der Valk vergezellen het duo daarin op fraaie wijze. Welman kan het echter ook prima zonder hulp, zoals blijkt uit de mooie vertolking van het rustpunt Shift To Silence. Knap hoe ze na zo’n lange tijd op het podium de noten nog zuiver en met gevoel weet te brengen.

Twee van de hoogtepunten van het optreden krijgen we aan het einde van de avond: het ijzersterke titelnummer van Altitude en de toegift in de vorm van The Venamoured (waarmee een optreden van deze band altijd zou moeten eindigen). Twee tracks waarop je lekker los kunt gaan en dat gebeurt dan ook, zowel door meerdere fans als door de bandleden. Het verwoestende sludgemetaleinde vormt een zeer overtuigend slot van een goed en energiek optreden van Autumn, dat samen met Vetrar Draugurinn een donkere, doch prettige muziekavond verzorgde in een wat afgelegen zaal, die dankzij hardwerkende en toegewijde vrijwilligers dit soort concerten mogelijk maakt.

Setlist Autumn:
1. Intro
2. The Phantom Limb
3. Closest Friends Conspire
4. Cyanide Sky
5. Blackout
6. Synchro Minds
7. Fury
8. Shadow North
9. Shift To Silence
10. Beacon
11. Old Fuel
12. Cold Comfort
13. Stacked Smoke
14. Altitude
15. Horizon Line

Toegift:
16. The Venamoured

Setlist Vetrar Draugurinn:
1. The Observer
2. Mother Of Northern Skies
3. I Am
4. The Night Sky
5. Twelfth Night
6. Hinterlands
7. The Noose (A Perfect Circle-cover)