Om klokslag half acht stappen de heren van Rages Of Sin het podium op. Na wat laatste minuut stemmen is het gedaan met de relatieve rust in de zaal, waar op dat moment zo'n dertig mensen aanwezig zijn. De voor mij onbekende openingsband bestaat toch al weer ruim tien jaar en ik moet zeggen dat de muziek erg lekker klinkt. De rauwe deathrash ligt aangenaam in het gehoor. Bassist Ron van Dijk, zanger/gitarist Floris Gijzenij en gitarist Steve Boender zijn duidelijk aanwezig op het podium, waardoor er genoeg te zien is. Zanger Floris is helemaal in het wit gekleed, wat natuurlijk een dissonant is in de in het zwart geklede metalcommunity, maar daardoor valt hij wel goed op. Helaas staat het geluid een beetje vlak afgesteld, waardoor op sommige momenten het gitaarwerk niet helemaal goed overkomt. Vooraan bij de monitoren klinkt het een stuk beter, maar daar staat nog niet veel publiek. Vele hoofden knikken echter op de maat mee en dat is toch altijd wel een uiting van het waarderen van de muziek. Al met al zeker geen slecht begin van dit Apeldoornse metal-avondje!

De bezetting van Black Rabbit is jaren jonger dan die van Rages Of Sin. Wat de bandleden misschien missen aan ervaring, wordt ruimschoots gecompenseerd door hun enthousiasme. Vanavond is de presentatie van hun nieuwe ep Warren Of Necrosis. De eerste vijftig bezoekers kregen deze release gratis. Na een vlotte change-over knalt al snel het eerste nummer van de nieuwe ep van het podium. Een leuk effect is dat de band lichtbalken voor de monitoren heeft liggen, die de gezichten van de heren uitlichten. De kleur is overwegend groen, waardoor er een griezelsfeertje heerst. Qua genre sluit het goed aan bij Rages Of Sin. In de zich langzaam vullende zaal van Gigant bewegen steeds meer hoofden op de strakke beats van de nieuwe drummer Max Hendriks. Max doet overigens zijn werk niet alleen zittend, maar ook regelmatig staand. Hij slaat zo hard op zijn spullen, dat hij tussen twee nummers door een omgedraaide bekken weer even recht moet zetten.

Het geluid is helaas niet helemaal goed afgesteld. Waar het bij Rages Of Sin af en toe wat vlak klonk, doet het dat bij Black Rabbit helaas wat vaker. Desondanks maakt het optreden wel indruk. Het is niet zo heel bewegelijk, maar het groovet en het beukt. Black Rabbit is een band om in de gaten te houden!

Als vervanger van Izegrim is Distillator bereid gevonden om vanavond te spelen. De band staat garant voor een set met ouderwetse thrash! Gelukkig is de enorme microfoonstandaard van gitarist Laurens thuisgebleven, zodat je meer kunt zien. Als de heren het podium oplopen, gaat het gelijk los. Er is al meer publiek en aarzelend komt het wat naar voren. Samen met bassist Frank heeft Laurens een zee van ruimte op het niet enorme podium van Gigant en daar maken ze veel gebruik van. Het is de eerste keer dat ze in Apeldoorn optreden en dat zullen de Apeldoorners weten ook! De klassieker van de set is uiteraard van Slayer en er wordt afgesloten met Megalomania; een spetterende afsluiting van een spijkerharde thrashset!

Na het tragische overlijden van frontman Thomas heeft Bodyfarm besloten door te gaan met zanger David Kreft, ook wel bekend van Graceless en Soulburn. Dat David een goede opvolger is, blijkt deze avond maar eens te meer. Er wordt afgetrapt met Manhunt en het publiek kruipt steeds meer naar voren. Een aantal headbangt al bij het eerste nummer. De band speelt strak en het geluid is ook wel een stukje beter zo lijkt het. De set bestaat uit drie nummers van het laatste album (Manhunt, Angelreaper en Woods of Dismay) en zes oudere tracks. Dat is naar mijn smaak ook een mooie verhouding. Halverwege de set, voordat The Last Crusade klinkt, is er een hommage aan Thomas. Vuisten gaan de lucht in en de band lijkt het nummer extra hard in te zetten.

Het knikje van David na afloop van het nummer is veelzeggend.

Met Woods Of Dismay van het nieuwe album wordt de set vervolgd en allemachtig wat beukt dit nummer live! The Dark Age, dat erop volgt, is in mijn optiek iets minder qua uitvoering, maar dat wordt weer helemaal goed gemaakt door de nummers die erop volgen.

Het publiek gaat nu lekker los en ook achter bij de bar en bij de geluidstafel wordt er heftig geschud met de hoofden. Het is helaas niet meer zo druk als aan het begin van de set, maar dat wordt wellicht veroorzaakt door de tijden die het openbaar vervoer in deze regio hanteert.

Voor iedereen die wel tot het einde er bij is, doet Bodyfarm de deur van Gigant met het nummer Slaves Of War met een dreun dicht en toont de band aan nog altijd een belangrijke factor te zijn in de Nederlandse (death) metalscene.