De twee bands zijn geen vreemden voor elkaar. Integendeel, meerdere bandleden kennen elkaar goed. Zo is Autumn-gitarist Ronald Landa te horen op het Delain-album April Rain (2009) en Charlotte kwam laatst bij de cd-presentatie van Stacking Smoke in Zeist kijken. De melancholische metal kwam daar uitstekend uit de boxen en het was goed om te zien dat de zevenkoppige band weer terug is van te lang weggeweest. Ook vandaag maakt de groep een gemotiveerde indruk. Toch hebben de songs vandaag minder impact. Deels doordat de aanwezigen niet bekend zijn met Autumn, deels omdat de doorgaans trage songs niet knallen en de droefgeestige muziek een heel ander soort energie met zich meebrengt dan die van de hoofdact.

Toch winnen de enthousiaste musici wel zieltjes en klapt men op aanvraag mee tijdens Blackout, de meest catchy track en één van de hoogtepunten van het nieuwe album. Ook Stacked Smoke komt goed uit de verf, alsmede Altitude en Gallery Of Reality (“van voor dat Delain bestond”). Ronald laat naast zijn goede gitaarwerk horen over een stel prima stembanden te beschikken. De andere heren tonen zich ook actief en staan goed te spelen. Zangeres Marjan Welman, die er veel zin in heeft en staat te dansen, zingt de laatste tijd beter dan ooit tevoren. Autumn krijgt ondanks dat het niet iedereen kan overtuigen een welgemeend applaus voor een degelijk optreden.

In de pauze hangt er een grote Delain-backdrop voor het podium. Het duurt even voordat het doek valt, maar daarna gaat Delain los met Go Away van April Rain. Een uitstekend begin van de show. Direct vult de grote zaal van Hedon, die op enkele kaarten na is uitverkocht, zich met positieve energie. Het is meteen een feest met actieve bandleden en enthousiaste fans die meeklappen. En dan maakt het eigenlijk niet uit welk nummer er gespeeld wordt. Masters Of Destiny, één van de twee nieuwe tracks op de setlist, krijgt wat dat betreft bijna net zo veel bijval als The Glory And The Scum. Charlotte bewijst de uitdagende zanglijnen live goed aan te kunnen.

Er zit een hoog tempo in de set. Tussen de nummers door zijn er slechts enkele seconden rust voordat de volgende track door de zaal knalt. Daarmee houden de zes muzikanten het momentum goed vast en blijft het energieniveau constant hoog. De bandleden zoeken elkaar regelmatig op en maken veelvuldig contact met de fans op de dansvloer. Fans die zich vandaag van hun beste kant laten zien en horen door veelvuldig mee te klappen, te zingen en op de dansbare songs mee te bewegen. Zo is het bijvoorbeeld springen geblazen tijdens Get The Devil Out Of Me. Iedereen deelt in de feestvreugde en gitariste Merel Bechtold zingt zelfs mee door de microfoon tijdens Suckerpunch, net als The Devil Out Of Me één van de vroege highlights.

Qua show komt een aantal elementen terug die we al eerder zagen. Zo krijgt Charlotte aan het einde van Here Come The Vultures een aai over de bol van Martijn, doen de rookkanonnen hun werk, is er een wisseling van backdrop en komt de immer enthousiaste George Oosthoek een woordje meegrunten tijdens Pristine en Hands Of Gold. En over goud gesproken, aan het einde van die track worden er met een serpentinekanon gouden slierten de zaal in geschoten. Verrassend is de bijdrage van celliste Elianne Anemaat tijdens Mother Machine. Een andere verrassing komt wanneer de bandleden het podium verlaten en alleen gitarist Timo Somers en de nieuwe drummer Joey de Boer (sinds 29 augustus 2018) in de spotlights staan met hun soleerwerk. Een geslaagd intermezzo, waarin beide heren hun kunsten op indrukwekkende wijze tonen.

Ook tijdens de andere songs maken de heren een uitstekende indruk. Het geldt eigenlijk voor alle bandleden. Het enige wat minder goed doorkomt, zijn de vocale bijdragen van Timo in Sing To Me en Hunter’s Moon, de tweede track van de nieuwe ep. Joey ramt misschien wat minder hard dan zijn voorganger, maar nog altijd zeer krachtig en bovendien valt op hij met zijn fills de nodige extra’s toevoegt aan de sound, dat hij met veel plezier achter zijn kit zit en dat echt elke drumslag goed doorkomt. Ook Charlotte heeft er opmerkelijk veel zin in. In het tweede deel van de set neemt ze regelmatig het woord tussen de nummers door. Het publiek reageert overal zeer enthousiast op. Ze voelt zich als een kind in een snoepwinkel. zet het Zwolse volkslied in en geeft aan dat je op Hurricane in verband met Valentijnsdag ook mag tongen…. en meeklappen. Delain speelt geen toegift, maar eindigt het fantastische optreden in een zeer positieve sfeer met veel springende bezoekers tijdens Don’t Let Go en meezingende fans tijdens We Are The Others en The Gathering. De bezoekers verlaten de Blauwvingerstad dan ook met vernieuwde energie.

Setlist Delain:
1. Intro
2. Go Away
3. Masters Of Destiny
4. The Glory And The Scum
5. Get The Devil Out Of Me
6. Suckerpunch
7. Danse Macabre
8. Here Come The Vultures
9. Fire With Fire
10. The Monarch
11. Hands Of Gold
12. The Hurricane
13. Timo & Joey Jam
14. Sing To Me
15. Pristine
16. Mother Machine
17. Don't Let Go
18. We Are The Others
19. Hunter’s Moon
20. The Gathering

Setlist Autumn:
1. Cold Comfort
2. Stacked Smoke
3. Blackout
4. Closest Friends Conspire
5. Altitude
6. Shift To Silence (Forging Tempests Part III)
7. Beacon (Forging Tempests Part IV)
8. Gallery Of Reality

Met dank aan Anrico van der Linden voor de foto's.