De avond wordt geopend door de legendarische doommetallers van Candlemass. De band maakte onlangs furore door aan te kondigen dat zanger Johan Längqvist, die alleen op het debuutalbum te horen is, terug is in de gelederen. Vele Ghost-fans zullen de band echter niet (goed) kennen en zullen het waarschijnlijk niet weten. Längqvist is zichtbaar blij om weer terug te zijn en het is goed om zijn stem weer te horen bij Candlemass. Helaas kan ik slechts de eerste drie nummers zien vanwege het fotobeleid deze avond, maar deze drie smaakten zeker naar meer.

Ghost heeft naar het schijnt het grootste podium ooit in AFAS Live neergezet. Het is iets breder dan gebruikelijk, maar vooral veel dieper. Zodra het grote doek dat ervoor gespannen is valt, zien we waarom: er staat een gigantische trap, waar achterop de drummer, toetsenistes en derde gitarist staan. Ervoor is ruimte zat voor de twee andere gitaristen, de bassist en Cardinal Copia. Met zoveel Ghouls in de band moet het podium dus ook wel groter dan voorheen zijn. De band opent vanavond zoals het vorig jaar verschenen Prequelle, namelijk met de intro Ashes en de eerste single Rats. Deze zetten gelijk de toon voor de eerste paar songs. Lekker uptempo en venijnig. De sfeer zit er bij het publiek dan ook gelijk goed in.

De setlist van vanavond is een bloemlezing van de vier albums die de band uitgebracht heeft, waarbij de nadruk ligt op de laatste twee. Van het debuut Opus Eponymous komen onder meer Ritual en Con Clavi Con Dio al vroeg in de show voorbij. Van Infestissumam ontbreekt natuurlijk Year Zero niet, maar ook de akoestische uitvoering van Jigolo Her Megiddo mag er zeker zijn. In dat nummer gaan de Ghouls even rustig op de trap zitten terwijl Copia een verhaaltje houdt. Daar waar Papa Emeritus II bijna niets tussen de nummers door zei en zijn opvolger Papa Emeritus III juist de oren van je kop lulde, weet de nieuwe kardinaal de middenweg te bewandelen. Af en toe pakt hij zijn momentje met een grappig verhaal, maar nergens wordt het bijna een stand-up comedy-show zoals bij zijn voorganger. Toch komt hij vaak uitermate grappig uit de hoek, zoals wanneer hij de verschillende Ghouls gaat voorstellen tijdens If You Have Ghosts. Het is bijvoorbeeld maar goed dat er een ketting zit tussen de vrouwelijke Ghouls en het publiek, want ze vreten je met huid en haar op, aldus Copia.

Wat de kardinaal en zijn voorganger ook gemeen hebben, is dat ze wel van verkleden houden. Copia wisselt naar zijn gangster-outfit tijdens het instrumentale Miasma (met briljante Papa Nihil op saxofoon) en aan het begin van de tweede act heeft hij zijn rode pakje aan. Ook de confettiregen tijdens Mummy Dust is nog altijd van de partij, waarbij fans ook weer wat Ghost-dollars kunnen vangen. Ja, Ghost biedt vanavond drie uur lang topvermaak, waarbij men op het laatst met Square Hammer nog even lekker los kan gaan. Daarna zie je sommigen al weggaan als het erop lijkt dat de show ten einde is, maar we krijgen gelukkig nog een toegift in de vorm van Monstrance Clock, waarmee een uitstekende show ten einde komt.

Setlist Ghost:
Act 1:
1. Ashes
2. Rats
3. Absolution
4. Ritual
5. Con Clavi Con Dio
6. Per Aspera Ad Inferi
7. Devil Church
8. Cirice
9. Miasma
10. Jigolo Har Megiddo
11. Pro Memoria
12. Witch Image
13. Life Eternal

Act 2:
14. Spirit
15. From The Pinnacle To The Pit
16. Majesty
17. Satan Prayer
18. Faith
19. Year Zero
20. Spöksonat
21. He Is
22. Mummy Dust
23. If You Have Ghosts (Roky Erickson-cover)
24. Dance Macabre
25. Square Hammer

Toegift:
26. Monstrance Clock

Setlist Candlemass:
1. Marche Funebre
2. The Well Of Souls
3. Dark Reflections
4. Astorolus - The Great Octopus
5. Mirror Mirror
6. A Sorcerer's Pledge
7. Solitude

Meer foto's vind je op onze Facebook-pagina!