Vanwege een vertraagde heenreis pak ik van Degial maar enkele tracks mee. Het publiek oogt timide, maar de muziek klinkt als een goede mix tussen ouderwetse death en black metal zonder moderne tierlantijntjes, maar helaas weet de band door het matige zaalgeluid niet echt te overtuigen. Het is al wel erg druk, maar helaas vindt alles plaats in de kleine zaal. Op het laatste moment zijn alle kaartjes uitverkocht.

Het grote wachten is natuurlijk op Watain. Wat direct opvalt, is dat deze Zweden de underground zo langzamerhand zijn ontstegen. Er blijft namelijk maar publiek binnenkomen en wat daarbij opvalt, is de diversiteit daarvan. Er lopen pensionado's rond, tieners gehuld in lederen jasjes vol Watain-patches en liefhebbers van de underground die zich ergeren aan de drukte. Als de met bloed besmeurde Zweden de eerste noten aanslaan, staat iedereen schouder aan schouder.

De band trapt af met het fantastische Legions Of The Black Light, maar tijdens het eerste couplet is frontman Erik niet te horen omdat zijn microfoon kuren heeft. Tijdens Black Flames March komt de band stukken beter uit de verf en de combinatie van de geur van rottend bloed en de energie van de band werkt voor het publiek bijzonder aanstekelijk. Ook wordt het fenomenale Nuclear Alchemy ten gehore gebracht en ook deze track valt zeer goed in de smaak bij de volgepropte zaal.

Naast het nieuwere werk is er gelukkig ook aandacht voor het oudere werk. Zo brengen de Zweden Angelrape, On Horns Impaled en wordt The Devil's Blood opgedragen aan wijlen Selim Lemouchi. Erik gooit traditiegetrouw een paar kelken bloed over het publiek heen. Watain weet sinds jaar en dag prachtige melodieën te combineren met snoeiharde thrashy riffs, maar de melodieën komen daar waar ik sta niet volledig tot hun recht. Zo eindigt Sacred Damnation met een prachtige melodieuze climax, maar deze is helaas niet zo goed te horen. Gelukkig is sessiedrummer Emil Svensson (drummer Degial) tot in de details bekend met het werk van Watain en hij timmert deze avond dan ook retestrak.

Wat dit optreden tot een goed optreden maakt, is dat door het verschil tussen de albums van deze Zweedse vakmannen, er ontzettend veel diversiteit is. Hierdoor blijf je het complete optreden geboeid en is er voor elk wat wils. Zo passen de tracks van Trident Wolf Eclipse perfect bij het oudere werk en vice versa. Wat de bandleden enorm valt te prijzen, is de passie en de toewijding die de mannen nog steeds hebben voor hun werk. Dit straalt van de heren af. Er zijn gelukkig weinig stiltes tussen de nummers. Wel neemt Erik even een korte pauze tijdens het schitterende instrumentale Lawless Darkness. Toch is het jammer dat de charme van de underground wegvalt bij deze mate van populariteit en dit soort zalen, maar dat kun je verwachten als een band keer op keer fenomenale platen blijft maken. Al met al een prima optreden van een uitstekende band waar veel mensen tevreden aan terug kunnen denken.

Setlist Watain:
1. Legions Of The Black Light
2. Black Flames March
3. Nuclear Alchemy
4. Devil's Blood
5. Satan's Hunger
6. Angelrape
7. Furor Diabolicus
8. Outlaw
9. Sacred Damnation
10. Lawless Darkness
11. Malfeitor
12. On Horns Impaled
13. The Serpent's Chalice

Toegift:
14. The Somberlain (Dissection-Cover)

Meer foto's vind je op onze Facebook-pagina!