Begin 2013 verrijst Vetrar Draugurinn uit de as van The Saturnine. In zekere zin kun je spreken van een voortzetting van laatstgenoemde aangezien gitarist Eric Hazebroek in beide bands als stuwende kracht geldt en bassist Douwe de Wilde net als in Daeonia samenwerkt met de grote vriendelijke reus. Muzikaal zijn er overigens wel verschillen. Zangeres Marjan Welman (Autumn) en drummer Jim van de Kerkhof (Morning, All For Nothing) completeren de line-up. Thomas Cochrane (Hologram Earth, Ancient Rites) vergezelt het kwartet als tweede gitarist tijdens optredens.

Eric vindt met Vetrar Draugurinn (dat is IJslands voor “winter ghosts”) een manier om zijn songwritingskills te etaleren. Later dit jaar of begin 2018 volgt een full-length, maar eerst komt er een ep met vier nummers. I staat vol met zware en melancholische metal in het straatje van Paradise Lost, Ghost Brigade, Saturnus en A Perfect Circle. Ruw als het Engelse en Scandinavische kustlandschap, reflecterend en krachtig.

Opener Black Earth begint met een ijskoude wind als intro voordat de heavy riffs klinken die de sound op deze ep grotendeels bepalen. Ze staan namelijk prominent in de mix. De rauwe gitaarpartijen (gave sound) vormen een grimmige muur van geluid. De muziek en teksten ademen een eerlijk karakter. Dat hoor je terug in het natuurlijke drumgeluid, dat samen met de minder goed hoorbare baspartijen wat weggedrukt is. De melancholische zanglijnen van Marjan zijn goed te volgen, sluiten aan bij de muziek en hebben af en toe raakvlakken met die van Anneke van Giersbergen. Het nummer eindigt opvallend met serene zang van Erics echtgenote Robynne.

Vigil (For The Lost Children Of Our Generation) en het deels sludgy Mother Of Northern Skies zijn aanvankelijk de twee ‘catchy’ nummers van deze korte release. In laatstgenoemde vallen tijdens de eerste luisterbeurt de bijna grommende gitaarpartijen en de zanglijnen van Marjan in positieve zin op, waar ze tot dan toe pas na meerdere luisterbeurten blijven hangen. Solis (met bijdrage op cello van Elianne Anemaat) is veruit het meest rustige en emotionele nummer. Een prachtig en aangrijpend slot van deze ep.

I is een eerlijke release die de nodige luisterbeurten nodig heeft om door te dringen. Wie dat geduld kan opbrengen, heeft hiermee een aangename ep met melancholische metal in handen waarop het gitaargeluid bepalend is. De vier tracks smaken beslist naar meer. Op 30 maart is de presentatie in Leiden en ook daarna is Vetrar Draugurinn te bewonderen in Arnhem, Breda en Zeist en later dit jaar op FemME. Gaat dat zien!

Tracklist:
1. Bleak Earth
2. Vigil (For The Lost Children Of Our Generation)
3. Mother Of Northern Skies
4. Solis