‘Prepare for a total melodic thrash attack!’ meldt de website van deze zweedse band. Het is al de derde keer dat dit album het levenslicht ziet. Twee jaar geleden was dit thrashplaatje al voor het eerst te verkrijgen, toen kwam er een Japanse versie en nu krijgt het album opnieuw de kans zich te bewijzen. Maar de albumtitel laat zich simpelweg verklaren door het feit dat dit hun derde album is.

Hoewel melodische thrash de lading dekt is dit niet een modern klinkende band. De muziek is rauw, klinkt smerig en de productie is mat. Precies zoals liefhebbers van jaren tachtig thrash het graag horen. Wat de muziek zelf betreft, de zin waarmee ik opende doet de muziek recht aan. Het is opgefokt, melodieus, afwisselend en weet de hele rit te boeien.

Het vergt wat luisterbeurten voordat het spreekwoordelijke kwartje valt. Dat komt omdat de nummers veel meer verschillende riffs bevatten dan de gemiddelde band. Deze doen ietwat technisch aan, maar dat is deels schijn omdat er zoveel afwisseling te horen is. Wel beheersen de muzikanten hun instrument perfect en na een aantal luisterbeurten zul je zien dat de nummers ingenieus in elkaar steken.

Er komen veel donkere riffs voorbij, maar ook melodische stukken die erg goed blijven hangen. Smakeloos wordt die combinatie echter nergens, de smerige zang van zangeres Kitty is daar mede verantwoordelijk voor. Ze gromt en krijst er aardig op los, en een vergelijking met onze eigen Kristien (Izegrim) is dan al snel gemaakt. En dat is zeker geen negatief punt.

Enig minpuntje dat er valt te melden, is dat er slechts acht nummers op de cd staan. Deze zijn goed voor 35 minuten muziek. Maar dan wel meteen erg goede muziek. Aangezien deze cd al twee jaar geleden werd opgenomen ben ik wel erg nieuwsgierig hoe de band zich in tussentijd onwikkeld heeft, en kijk dan ook al stiekem uit naar de volgende release. Tot die tijd draait dit album hier nog wel wat rondjes.

Tracklist:
1. Corrosion
2. Claustrophobia
3. 3rd Stage of Decay
4. Theater of The Absurd
5. Settle The Score
6. Sculpture
7. Invert
8. Endgame