Met Voices Of Omens is dit zestal aanbeland bij hun derde album en hun eerste voor Relapse. Na een kort ‘southern’ aandoend intro barst met het 9 minuten durende The Finality de sludge/doom hel los. Trage riffs, tergend gekrijs en geschreeuw en onheilspellende samples vormen de start van dit album dat verder ook bol staat van de Mastodon/Kylesa-achtig aandoende ritmes en riffs. Wat verder opvalt aan dit album is het vele gebruik van melodieuze doom-riffs zoals we die begin jaren ’90 veel tegenkwamen. In de nummers Leviticus en Of Grievous Abominations, en dan vooral in die laatste, komen regelmatig de namen van Tristitia (wie kent ze nog?), Paradise Lost en Katatonia bij me boven drijven. Maar alles dan wel in een sludge jasje gegoten.
Op vocaal gebied gaat men verder dan andere bands, de dubbele vocalen (man en vrouw, al zou je dat echt niet zeggen) zijn een stuk schreeuweriger in vergelijking met bands in hetzelfde straatje zoals het eerder genoemde Kylesa en Mastodon. Iets wat mij betreft prima bij de muziek past die daardoor nog rauwer en smeriger overkomt. Met de productie van Sanford Parker (bandlid van Minsk en o.a. bekend van Pelican en Unearthly Trance) is niets mis, de drums zijn heerlijk vet geproduceerd, en ook de gitaren en vocalen zijn goed van elkaar te onderscheiden.
Voer dus voor mensen die naast de eerder genoemde bands bijvoorbeeld ook Torche en Baroness maar ook een gezellig potje doom-metal kunnen waarderen.
Tracklist:1. Intro
2. The Finality
3. Crooked Rivers
4. Fire and Light
5. Leviticus
6. Of Grievous Abominations
7. Bridge
8. Inverted Overtures
9. The Lure Of Light
