Het zuiden van dit continent heeft normaal gesproken samen met Duitsland een belangrijk aandeel in het hedendaagse aanbod op het gebied van power metal. Denk bijvoorbeeld maar eens aan de vele kwaliteitsbands uit Italië en Spanje, die weliswaar vaak niet al te origineel zijn, maar wél weten hoe goede power metal hoort te klinken. Griekenland blijft op dat gebied (net zoals op vrijwel alle andere gebieden van metal) behoorlijk achter. U raadt het al: Sarissa komt uit Griekenland en speelt power metal. Dat doen de heren al van 1987, maar erg productief zijn ze nog niet geweest: Masters of Sins is namelijk pas het tweede album.

Moeten we daar lang over rouwen? Ik dacht het niet, want als ik dit album in één woord zou moeten samenvatten, dan zou dat “oubollig” zijn. Productioneel gezien valt het nog wel mee (dat mag ook wel, aangezien de band bijna een jaar aan dit album heeft liggen sleutelen), maar de nummers zijn gewoon niet pakkend genoeg om te overtuigen, waardoor mijn aandacht al snel verslapt. Toegeven, met nummers als To These Powers (I Swear) en Starvation weet de band platgetreden paden te vermijden, maar als er vervolgens totaal geen kracht in de composities zit, schiet het ook niet echt op verder. Een pluspunt mag echter ook nog genoemd worden: de zang van Nick Iglezos is zeker te pruimen en bovengemiddeld (én ditmaal zonder gruwelijk accent!).

Tien jaar na het debuutalbum Sarissa levert deze band dus een opvolger af die niet slecht, maar ook niet erg goed te noemen is en waar volgens mij vrijwel niemand op zit te wachten. De heren hebben zeker aardige ideeën, maar het geheel is zo futloos dat die ideeën totaal niet uit de verf komen. Een onopvallend en middelmatig album dus, vandaar ook een onopvallend en middelmatig cijfer.

Tracklist:
1. Bleed (till the end)
2. To These Powers (I Swear)
3. The Ancient Land Falls
4. Masters of Sins
5. Envious Critics
6. Nemesis
7. Starvation
8. Deathdance (Zalogos)
9. The Struggle
10. Hypocrisy Crusade