Het is lang geleden dat ik nog zo’n ‘over the top’ album heb gehoord. Deze Italianen presenteren op een volledig debuut iets heel merkwaardig. Waarom ze het in een hoofd hebben gehaald weet ik ook niet maar ze hebben een standaard metal nummers zo overdreven druk, pathetische, experimenteel en chaotische opgenomen zodat ‘Inner scars’ een product is dat wel heel erg op de maag blijft liggen.

Als basis gebruiken ze gothic metal (met zangeres Sarah, Alberto’s cleane zang en Roberto’s grunt/scream als raakvlak) en dat wisselen ze af met alles wat ze maar kunnen verzinnen. Een goed voorbeeld daarvan is ‘Absence’ dat een stuurloze combinatie is van prog, gothic, electronica, akoestische ballade, jazzy saxofoonspel, black metal en dark metal. Ik ben een erg grote voorstander van experimenteerzucht maar dan mag de compositie niet volledig uit het oog verloren worden! Als er in dat nummer dan ook nog eens een Spaanse gitaar langskomt met een beat eronder dan moet ik veel moeite doen om niet de ‘skippen’ naar het volgende nummer. Deze varia van stijlen zou heel origineel en fantastisch kunnen zijn als de schrijfsels beter zouden zijn en de uitvoering degelijk zou zijn, maar dat is jammer genoeg niet echt het geval. Het grote obstakel van dit album zijn ook de matige uitgevoerde zangpartijen van alle drie de vocalisten. Bij vlagen laat de band muzikaal enkele heel mooie momenten horen maar ze draaien hun eigen werk totaal de nek om.

Ik vind het echt erg dat deze band dit album heeft afgeleverd. De vier heren en de mooie Sara kunnen echt veel beter presteren, dat voel ik gewoon. Ik hoop dat de band een zesde bandlid annex producer vindt die de band in goede richtingen zal leiden want Lifend is echt de weg kwijt geraakt in de studio. Een mislukt experiment waarbij je toch potentieel hoort. Tip voor de band: veel minder zal veel meer worden!

Tracklist:
1. Inner scars
2. Absence
3. Blood-Red-Pain
4. Shattering: Assurance
5. In darkness I bleed
6. Open wound
7. Memoriev 8. Spiral dance
9. Congedo