Even is er verwarring als in plaats van de tonen van Insurrection, de intro van Enraged (de andere band van de drummer) klinkt, maar als Armageddon vervolgens wordt ingezet, klinkt de death/thrash weer vertrouwd. De Friezen maken vanavond een betere indruk dan eerder dit jaar op Eggbangers Ball. Een van de redenen daarvoor is dat zanger/bassist Pieter Oevering beter bij stem is. De muzikale omlijsting is aardig strak, al komt de factor melodie in de snellere passages niet altijd goed uit de verf. Naast nummers van de eerder dit jaar uitgebrachte ep Catatonic is er op de setlist ruimte voor een aantal nieuwe nummers, waarvan het dynamische Origin en de midtempoheadbanger Comrades In White (over de Eerste Wereldoorlog) de beste indruk maken. Ze behoren samen met Apotheosis, de Death-cover Pull The Plug en de sterke afsluiter Moribund tot de hoogtepunten van het optreden. Ook al is het rustig in de zaal, er melden zich toch een aantal headbangers vooraan en er is terecht een waarderend applaus voor openingsact Insurrection.
Na een korte ombouwpauze is het de beurt aan Katatonie. De grindformatie uit Trier is al sinds 2003 actief, maar pas een paar jaar geleden verscheen het debuutalbum Herpes Der Götterbote. Zowel van die plaat als van de vorig jaar verschenen ep Zombie Thrombose spelen de oosterburen wat materiaal, maar het publiek loopt niet echt warm voor de muziek van het viertal. Dat komt omdat de songs niet echt sterk in elkaar zitten en de memorabele riffs in de speeltijd van veertig minuten op een hand te tellen zijn. Buiten de spaarzame momenten van opleving (en het in positieve zin opvallende basspel) biedt Katatonie de bezoekers te weinig. De frontman loopt wel over het podium heen en weer te schreeuwen, grunten en te pigsquealen, maar zijn aankondigingen van nummers over “smelling bad” en “retarded people” missen enthousiasme. Hij maakt daarbij bovendien nauwelijks contact met de toeschouwers. Een enkeling waagt nog een dansje op een hoempaparitme, maar verder valt er weinig te beleven met Katatonie.
Veel gezelliger gaat het eraan toe bij Sledgehammer Nosejob, een project van de Massive Assault-broeders Carl Assault en Fredde Kaddeth. Vandaag flankeren Gideon van Massive Assault en Casper Le Gras (Wildfire) het duo. Marco (tevens in Distillator), die normaal gesproken drumt, zou er vanwege een dubbele boeking vanavond niet bij zijn, maar omdat de andere afspraak niet doorging, bevindt hij zich toch in het feestgedruis. Achter het drumstel zit Gideon, waardoor driekwart van Massive Assault op het podium staat.
Frontman Carl begeeft zich direct tijdens opener Sledgehammer Bitch op de dansvloer en zorgt ervoor dat er een leuk feestje ontstaat, dat met de covers van ZZ Top (Sharp Dressed Man), Ramones (Rockaway Beach) en Twisted Sister (I Wanna Rock) alleen maar groter wordt. Ook eigen nummers als Crematorium en Psychorocker doen het goed. De mix van thrash, death, punk en rock-‘n-roll leent zich uitstekend voor optredens en valt goed bij het publiek dat meezingt en –danst. Sledgehammer Nosejob mag dan een thuiswedstrijd spelen, maar maakt de favorietenrol vanavond absoluut waar. Ondanks de wat lage opkomst was het dankzij twee goede bands een gezellige metalavond.
Met dank aan Ad van Het Podium te Hoogeveen voor de foto's.
Insurrection
Katatonie
Sledgehammer Nosejob
