Zodra de eerste tonen van een gitaar uit de speakers komen rollen is de sfeer gezet: een duister en desolaat geheel met een vleugje eenzaamheid. Dit alles wordt ingeluid met een kermisaankondiging - je gaat je toch afvragen waarom er vaak een kermis bij wordt gehaald wanneer het om de innerlijke wereld van gedachten handelt. De muziek valt niet onder een enkele noemer te bevatten en is eigenlijk ook met niets anders te vergelijken. Het heeft nog het meeste weg van progressieve rock, met hier en daar wat metal en soms zelfs wat postrock.
Zanger Paul Kuhr is de ideale keuze geweest voor deze muziek. Met zijn donkere zware vocalen weet hij de opgeroepen sfeer alleen nog maar sterker neer te zetten. Hier en daar grunt hij ook wat. Ook is er met regelmaat een prominente rol weggelegd voor een viool, die op zigeunermuziek gelijkende klanken voortbrengt.
De opbouw in de twee tracks is zeer goed. Tijdens de eerste track, Temporary Psychotic State, wordt er een enorme spanning opgebouwd die zich laat oplossen in het tweede gedeelte van deze EP. Ondanks de korte duur van de EP weet zij toch de beloofde inhoud van maatschappelijke aanpassing te vertolken.
Met Temporary Psychotic Sate weet Subterranean Masquerade in slechts zeventien minuten een stuk muziek neer te zetten wat menig band niet lukt op een compleet album. De geweldige sfeer, de sprekende vocalen en ijzersterke muziek beloven wat voor een compleet album. Dat is dan ook meteen het enige minpuntje aan deze release: het is een EP die slechts iets meer dan een kwartier duurt. Ik wacht dan ook vol spanning op wat nog komen gaat.
Tracklist:
1. Temporary Psychotic State ( A recollection of where it all began)
2. Observation Through Metamorphosis
.jpg){kind=small}
